Börnin vilja flytja til föður síns – en Barnavernd segir nei

Greinin er birt sem ritstjórnarefni, en les fremur sem hagsmunagæsla fyrir föðurinn. Nánast öll framsetning málsins kemur úr hans eigin málatilbúnaði og frá lögmanni hans. Barnavernd fær enga rödd í fréttinni; engin tilraun virðist hafa verið gerð til að afla viðbragða frá þjónustunni, talsmanninum eða yfirstjórn barnaverndarmála. Fósturforeldrar barnanna eru einungis nefndir í einu samhengi, þar sem aldur þeirra og fjöldi fósturbarna er tilgreindur á hátt sem virðist ætla að vekja efasemdir um hæfni þeirra, án þess að þeim sé gefinn kostur á að svara. Það er alvarlegur annmarki á jafnvægi. Dómur Héraðsdóms Reykjaness er vísað til, sem er staðfest heimild, en túlkun hans er nánast eingöngu frá sjónarhóli lögmanns föðurins. Setningin þar sem dómurinn er sagður segja að það sé „ekki hlutverk réttarins að endurmeta faglegt mat barnaverndar" er ekki sett í samhengi við þann lagagrunn sem dómurinn vísaði til. Forsjárhæfnismatið er einnig rakið einhliða; lesandinn fær ekki að vita hvort matsmaðurinn setti einhverja fyrirvara eða hvort matið fól í sér tillögur um aðlögunartíma. Niðurlagsspurningin, sem greinin birtir sem opinbert álitaefni, er í raun orðuð á þann hátt að hún gefur í skyn ákveðna niðurstöðu. Þetta er í heild fremur málflutningur en fréttaskrif og uppfyllir ekki grundvallarkröfur um jafnvægi í ritstjórnarefni sem fjallar um barnaverndarmál þar sem fleiri en einn aðili á mikilla hagsmuna að gæta.