Orðið á götunni: Stjórnarandstaðan heillum horfin – samansafn af leiðinlegum körlum
Ritstjórnarpistill í dálkaformi sem hrósar stefnuræðu forsætisráðherra og gerir lítið úr stjórnarandstöðunni með uppnefnum fremur en röksemdum. Sterkasti hluti pistilsins er ályktun um klofning í Framsókn út frá því hverjir tóku til máls; sá veikasti er ómerkt ásökun á nafngreindan álitsgjafa RÚV.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni og verður því metin á forsendum röksemda, ekki heimildabalans. Þar er kjarninn þessi: fyrirsögnin sjálf, „samansafn af leiðinlegum körlum“, setur tóninn fyrir pistil sem skiptir út greiningu fyrir uppnefni. Fullyrðingin um að „allir þessir fúlu karlar“ hafi fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna sagt Ísland besta land í heimi en nú allt í kaldakoli er strámaður; engin ræða er tilgreind, ekkert orðalag rakið.
Besti hluti pistilsins er umfjöllunin um Framsókn. Þar er ályktunarkeðjan sýnileg: formaðurinn er utan þings, oddvitar tveggja kjördæma þögðu, þeir tveir sem töluðu styðja formanninn. Lesandinn getur sjálfur lagt mat á rökin. Það er heiðarlegri aðferð en annað í textanum.
Alvarlegast er meðferðin á Ásthildi Sturludóttur. Henni eru gerðar upp hvatir, að hún „ætli sér stóra hluti“ og hafi „beinlínis stundað málflutning“ fyrir flokk, án þess að vitnað sé í eitt orð úr greiningu hennar. Slík ásökun um faglegan óheiðarleika á nafngreindri manneskju kallar á dæmi. Höfundur nefnir ekkert.
Þá er fullyrðingin í lokamálsgreininni um órofa samstöðu ríkisstjórnarinnar með öllu óstudd, þótt pistillinn krefjist gagna af öðrum.
