Segja viðskipti Íslands við ESB-ríki ofmetin

Greinin byggir nánast alfarið á sjónarmiðum og gögnum frá höfundum einnar skýrslu, Arnari Arinbjarnarsyni og Róberti Bragasyni, sem starfa hjá Samtökum skattgreiðenda. Skýrslan sjálf er nafngreind heimild og tölur hennar eru í grundvallaratriðum sannreynanlegar, enda vísa höfundar í gögn innlendra og erlendra hagstofa. Sá veikleiki sem skiptir mestu máli er algjör fjarvera gagnrýnisradda: Hagstofan fær ekkert svigrúm til að útskýra aðferðafræði sína eða bregðast við ásökunum um ónákvæmni, og enginn óháður sérfræðingur í utanríkisverslun er beðinn um mat á niðurstöðunum. Fullyrðing um að ESB-hlutur sé „um helmingur" í stað 70% er rík en fær að standa án áskorunar. Hollandsbjögunin er vel þekkt fyrirbæri í viðskiptatölfræði og gæti styrkst af tilvísun í alþjóðlegar umræður um endursölustaðsetningaráhrif, til dæmis aðferðir Eurostat, sem hefði gefið lesandanum sjálfstætt viðmið. Framsetningin hallar greinilega að niðurstöðum skýrslunnar án þess að veita andstæðum sjónarmiðum rými, sem gerir greinina frekar að kynningarefni á skýrslunni en gagnrýnni fréttaumfjöllun.