Þurfum að kveikja inni í krökkunum vaxtarhugarfar
Fréttin er endursögn á viðtalsbroti úr þættinum Átakalínum þar sem formaður Ungra Miðflokksmanna talar um samræmd próf og vaxtarhugarfar í kjölfar PISA. Ein rödd fær allt rúmið, tilvitnanir eru langar og athugasemdalausar, og engar tölur úr PISA eru nefndar. Ein gagnrýnin spurning er lögð fram en fylgt ekki eftir.
Fullyrðingin sem allt hvílir á, að samræmd próf séu „eitt það besta jöfnunartæki sem til er“, er umdeild í menntarannsóknum og hér er hún látin standa ómótmælt. Þátturinn heitir Átakalínur, svo mótrödd var að öllum líkindum í sama stúdíói; að skilja hana eftir í uppskriftinni er val ritstjórnar, ekki takmörkun viðtalsformsins.
PISA-niðurstöðurnar eru kveikja fréttarinnar en engin tala úr könnuninni birtist. Lesandi sem vill vita hvað niðurstöðurnar sýndu um jöfnuð eða námsárangur fær ekkert í hendur. Þá er vísað til „Inga“ án þess að fram komi hver það er eða hvaða hlutverki hún gegnir; slík skammstöfun úr samtali gengur illa upp í skriflegri frétt.
Það sem er vel gert: heimildarmaður er nafngreindur, vettvangur viðtalsins tilgreindur og spurningin um hvort hann tali sem stjórnmálamaður eða afreksmaður er raunveruleg tilraun til viðnáms. Henni er hins vegar ekki fylgt eftir. Niðurstaðan er stefnumál flutt beint til lesenda með umbúðum fréttar, þar sem hvorki gögn né gagnrök fylgja.
