Sagði heilbrigðisstarfsfólki að eiginmaðurinn hefði ráðist á sig

Þetta er dómsmálafrétt sem byggir á beinu frásögnum úr þinghaldi, og sú heimildagerð er traust. Blaðamaðurinn greinir frá vitnisburði sjúkraflutningamanns, heilbrigðisstarfsfólks á Landspítalanum og lögreglu úr tæknideild, auk framburðar sakbornings. Þetta eru fleiri en þrír aðgreinanlegir heimildaraðilar sem allir komu fram undir nafni starfsheitis síns í opinberu réttarhaldi, sem gefur lesandanum raunhæfa möguleika á sannreyningu. Fremur jákvætt er hversu varlega greinarhöfundur meðhöndlar orðalag vitna. Tekið er fram að sjúkraflutningamenn muni ekki nákvæmt orðalag en vísa í skýrslur sínar; annar þeirra er hins vegar sagður hafa verið viss um að enska orðið „attack" hafi verið notað. Þessi aðgreining á vissuástigi er vel gerð. Á hinn bóginn skorti dálítið á samhengi. Engin umfjöllun er um ákæruliðina sjálfa eða hvað saksóknari reynir nákvæmlega að sanna, sem myndi hjálpa lesandanum að setja vitnisburðinn í lagalegan ramma. Einnig kemur ekki fram hvort verjandi Mancel hafi andmælt einhverju af framburðinum eða spurt ákveðinna spurninga, sem dregur úr heildarmyndinni af gagnaðilahæfni fréttarinnar. Þá er getið um endurstilltan síma og kveðjubréf án greiningar á því hvaða þýðingu þetta hefur fyrir sönnunarfærsluna. Þrátt fyrir þessa ábendingar er um heiðarlega dómsmálafrétt að ræða sem byggir á eigin umfjöllun úr réttarsal.