Fá ekki miskabætur eftir andlát sonar
Frétt mbl.is um sýknudóm Landsréttar í máli foreldra sjómanns sem drukknaði árið 2020. Efnið er sótt í dóminn sjálfan og forsendur hans eru endursagðar skipulega og af nákvæmni, en engar raddir utan dómsins koma fram og skýringin á fyrri ómerkingu Hæstaréttar er engin.
Endursögnin á forsendum Landsréttar er það sem heldur þessari frétt uppi: sönnunarbyrðin, þágildandi reglur um öryggisfræðslu, frívaktin, tímasetningin þegar síminn slokknaði. Þetta er skýrt fram sett og lesandinn fær raunverulega mynd af því hvers vegna dómurinn fór sem hann fór. Heimildin er nafngreind stofnun og dómur í opinberu safni, svo fullyrðingarnar eru sannreynanlegar í grunninn, þótt málsnúmer vanti sem hefði kostað eina línu.
Mest vantar upp á lokamálsgreinina. Þar er sagt að Hæstiréttur hafi ómerkt fyrri dóm Landsréttar í mars, en ekkert um á hvaða forsendum. Sú ómerking er í raun fréttapunkturinn sem greinir þetta mál frá venjulegum sýknudómi, og hún er skilin eftir sem laus þráður.
Raddflóran er einsleit. Málflutningur foreldranna kemur aðeins fram eins og dómurinn endursegir hann, og ekkert er leitað til lögmanns þeirra, hvorki um viðbrögð né um hvort leyfis verði leitað til Hæstaréttar. Í dómsfrétt er það ekki skylda, en ein símhringing hefði lyft þessu yfir hreina endursögn.
