Óttar Guðmundsson skrifar: Misvægi atkvæða á Alþingi
Satírískur skoðanapistill Óttars Guðmundssonar um misvægi atkvæða, þar sem Jónas Hallgrímsson er endurlífgaður sem talsmaður bændavaldsins. Greinin er birt sem skoðun og gerir engar kröfur til fréttamiðlunar. Stílbragðið er skýrt en röksemdafærslan hvílir á einfaldaðri sögusýn og ýktri mynd af gagnstæðu sjónarmiði.
Greinin er birt sem skoðunarefni, og því er hún metin á forsendum röksemda og heiðarleika, ekki heimildabalance.
Stílbragðið gengur upp. Lesandinn er ekki í vafa um að samtalið við Jónas Hallgrímsson er skáldskapur, og lokasetningin um stigann er lúmskt vel valin. Sagnfræðilega umgjörðin, vistarbandið, Ameríkuferðirnar og fólksflutningar úr sveit, er þekkt efni sem lesandi getur sannreynt sjálfur, þótt höfundur dragi hana saman í nokkuð grófum dráttum. Lýsingin á Fjölnismönnum sem einbeittum talsmönnum bændavaldsins er umdeilanlegri en textinn lætur í veðri vaka; þeir voru fyrst og fremst umbótasinnar.
Alvarlegasti brestur röksemdanna er að Óttar velur sér andstæðing. Í stað þess að taka á raunverulegum mótrökum við jöfnun atkvæða, dreifð byggð, fjarlægð frá stjórnsýslu, ójafn aðgangur að þingmönnum, leggur hann bændahöfðingjum í munn hreina sjálfhverfu og hrópyrði um „kaffihúsahyski“. Slík skopmynd getur verið fyndin en hún sannfærir engan sem er ósammála. Fullyrðingin um að atkvæði séu jöfnuð „í öllum lýðræðisríkjum“ stendur auk þess án rökstuðnings og er einfaldlega ekki rétt.
Vel skrifað, en rökin eru fyrst og fremst til heimabrúks.
