Mogginn eltir Kristrúnu
Stuttur slúðurmoli úr ritstjórn sem gagnrýnir Morgunblaðið fyrir að beina sjónum að Kristrúnu Frostadóttur forsætisráðherra vegna gjaldþrots Munnbitans ehf., þar sem eiginmaður hennar átti um tíu prósenta hlut. Höfundur telur eðlilegt að félagið hafi verið fjarlægt úr hagsmunaskrá eftir gjaldþrot og að ekkert saknæmt felist í eignarhlutnum.
Slúðurdálkurinn tekur sér stöðu verjanda forsætisráðherrans en lætur í leiðinni falla þunga fullyrðingu um annan nafngreindan mann: Sigmar Vilhjálmsson er sagður hafa „stýrt í þrot“ Munnbitanum. Engin heimild fylgir þeirri lýsingu, engin skiptastjóraskýrsla og ekkert viðbragð frá Sigmari. Höfundur gagnrýnir Moggann fyrir veiðiferð en beitir sjálfur sams konar aðferð.
Tilvitnunin í Morgunblaðið er rétt merkt, en hvorki er getið dagsetningar né hvaða frétt er átt við, svo lesandinn getur ekki metið hvort umfjöllun blaðsins var í raun sú eftirför sem lýst er. Rökin um hagsmunaskrána eru sett fram sem sjálfsögð sannindi („flestum má ljóst vera“) án þess að vísað sé í reglur Alþingis um skráningu. Tímasetning breytingarinnar, sem er kjarni málsins hjá Mogganum, er ekki rædd.
Á forsendum slúðurdálks má gera ráð fyrir skörpum tón, en fullyrðingin um að gjaldþrotið hafi orðið „án bellibragða“ er jafn órökstudd og grunsemdirnar sem höfundur hafnar. Útkoman er málsvörn sem er klædd sem fjölmiðlarýni.
