Þorsteinn Pálsson: Bændasamtökin hafa brugðist bændum
Eyjan endurritar brot úr hlaðvarpsviðtali við Þorstein Pálsson, sem segir Bændasamtökin hafa brugðist bændum með því að birta aðeins aðra hlið málsins. Heimildin er nafngreind og hljóðupptakan tengd, en engin viðbrögð eru sótt frá samtökunum og fyrsta efnisgreinin flytur ásökunina í ritstjórnarrödd áður en hún er eignuð viðmælandanum.
Sterkasta hlið fréttarinnar er sannreynanleikinn: viðmælandinn er nafngreindur, tilvitnunin löng og samfelld, og lesandinn getur hlustað á upptökuna sjálfa. Þá er vísað til úttektar atvinnuvegaráðuneytisins og til aukabændaþings, hvort tveggja atriði sem lesandi getur gengið að. Fyrirsögnin eignar ásökunina réttilega Þorsteini og reynir ekki að fela hana sem staðreynd.
Vandinn liggur í fyrstu efnisgreininni. Þar er fullyrðingin um að Bændasamtökin hafi brugðist bændum, að íslenskum landbúnaði blasi við „hægfara dauði“ og að gagngerar breytingar séu óhjákvæmilegar, sett fram í rödd miðilsins sjálfs. Eignunin kemur ekki fyrr en í síðustu setningu. Þetta er ekki formsatriði: lesandi sem skannar fréttina fær skoðun viðmælanda afhenta sem ritstjórnarlega niðurstöðu.
Alvarlegra er að Bændasamtökin, sem hér eru sökuð um að halda upplýsingum frá eigin félagsmönnum, fá ekki orðið. Ekkert bendir til að leitað hafi verið eftir svari, þótt slík ásökun kalli beinlínis á það. Skýrslurnar tvær sem allur málflutningurinn hvílir á eru hvorki auðkenndar né vitnað í þær, og dagsetningin „29.“ er látin standa óskýrð, þótt lesandi þurfi að vita hvaða atkvæðagreiðsla er til umræðu.
Niðurstaðan: rétt eignuð tilvitnun með tengdri upptöku, en engin frumvinna umfram uppskrift, engin viðbrögð frá þeim sem gagnrýndir eru og lykilheimildir aðeins nefndar í framhjáhlaupi. Lesandi fær aðra hliðina á borðið, sem er einmitt það sem viðmælandinn gagnrýnir aðra fyrir.
