Hver ræður í Barents­hafi?

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og höfundur er nafngreindur, sem er til bóta. Til marks um vandaðan rökstuðning vísar Hreinn Loftsson beint í fræðileg rit: bók Stefáns Más Stefánssonar um Evrópurétt, Craig og de Búrca, Catherine Barnard, og tiltekur blaðsíðutölur. Hann vitnar einnig í dóm dómstóls ESB (mál 804/79), viðtal við Geir Hønneland hjá NRK og grein hans í Dagens Næringsliv. Þetta er óvenju vel heimildalegt fyrir skoðanagrein og gerir lesandanum kleift að kanna fullyrðingarnar sjálfur. Hins vegar er rökstuðningurinn einsleitur. Engin rök ESB-aðildarsinna koma til tals nema sem strámaður; hugtakið „sæti við borðið" er sett fram sem gagnrýnisverður málflutningur án þess að leitað sé til þeirra sem nota það. Enginn talsmaður ESB-aðildar, eða sérfræðingur sem telur sérlausnir mögulegar, fær að svara. Fullyrðingin um að varanlegar undanþágur séu í raun ekki varanlegar, sem er lykilrök greinarinnar, er studd eingöngu þeim heimildum sem styðja afstöðu höfundar; enginn ESB-réttarfræðingur sem myndi sjá þetta öðruvísi er nefndur. Þetta dregur ekki úr fræðilegu gildi greinarinnar sem skoðanastykki, en lesandinn ætti að vita að hér er rökstuðningur sem kerfisbundið velur heimildir í eina átt. Tvítekning á lykilsetningunum (t.d. um sérlausnir háðar dómstóli ESB og um að víkja úr sæti) gefur til kynna að greinin hefði mátt vera styttri og skarpari.