Ríkisstjórnin hleypur undan viðtölum eftir ríkisstjórnarfund
Frétt sem er í heild sinni byggð á umfjöllun Vísis, án nokkurrar sjálfstæðrar heimildarvinnslu. Fyrsta málsgreinin ber fram alvarlega ásökun um lygar á nafngreindan ráðherra án þess að nefna hver ásakar. Framsetningin, bæði í fyrirsögn og lokamálsgrein, dregur eina túlkun fram sem staðreynd.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni. Byrjum á fyrstu setningunni: „Inga Sæland hefur verið sökuð um lygar“. Hver sakar? Það kemur hvergi fram. Ásökun um lygar á sitjandi ráðherra er ekki smáatriði og hún krefst nafngreindrar heimildar, tilvitnunar eða að minnsta kosti tilvísunar í hvar hún var borin fram. Hér stendur hún nakin í þolmynd, sem er sú aðferð sem gerir ásökun að staðreynd án þess að nokkur beri ábyrgð á henni.
Allt efnislegt í fréttinni kemur frá Vísi: yfirlýsing aðstoðarmanns forsætisráðherra, orð Kristrúnar Frostadóttur, samskiptin sem Guðmundur Ingi birti. Vitinn gerir ekki athugasemd við að vitna í annan miðil, en þegar ekkert er lagt til, hvorki eigið símtal, eigin fyrirspurn né staðfesting, þá er þetta endurpökkun. Ritstjórnin hefði getað hringt sjálf.
Framsetningin er svo einhliða. Fyrirsögnin segir að stjórnin „hlaupi undan“ viðtölum; fréttin sjálf hefur skýringu ráðuneytisins um aðra fundi, en afgreiðir hana með þeirri athugasemd að enginn þingfundur sé. Lokamálsgreinin slær ályktunina fasta: ráðherrar „sleppa við“ spurningar. Þetta getur allt verið rétt, en það er túlkun, ekki frétt, og hún er borin fram sem hvort tveggja.
