„Farðu til helvítis Pólverja djöfull“

Greinin er í raun samantekt á opinberum færslum á samfélagsmiðlum, þar sem nafngreindir einstaklingar eru citaðir beint: Egill Helgason, Sveinn Waage, Helga Vala Helgadóttir, Ragnheiður Gestsdóttir og Sigmar Guðmundsson. Þetta gefur lesandanum ákveðinn grunn til að sannreyna efnið. Hins vegar skortir algjörlega sjálfstæða blaðamennsku. Enginn blaðamaður hefur rætt við Pawel sjálfan um upplifun hans, engin viðbrögð frá þeim sem skrifuðu hin grófu ummæli, engin greining á því hvort um gerviprófíla sé að ræða eins og Egill veltir upp, og engin sérfræðiheimild um hatursræðu á netinu. Greinin er í meginatriðum tilfinningaleg samantekt sem beinir lesandanum í eina átt: reiði yfir fordómum. Fordómarnir eru vissulega ámælisverðir, en blaðamennska felst í því að kanna efnið frekar en að endurbirta samfélagsmiðla. Framsetningin er einsleit; engin gagnrýnin sjónarhorn koma fram og greinin gegnir frekar hlutverki félagslegrar áminningar en fréttaflutnings. Þetta er ritstjórnarefni samkvæmt flokkun miðilsins, sem gerir framsetninguna ekki eins vandamál, en jafnvel ritstjórnarefni ætti að byggja á einhverri sjálfstæðri heimildaöflun umfram það að safna saman Facebook-færslum.