ESB - Skrímsli eða skjól

Greinin er birt sem umræðugrein og höfundurinn er nafngreindur sem fyrrverandi prófessor, sem gefur lesandanum samhengi. Sem skoðanagrein ber hún ekki sömu kröfu um jafnvægi og fréttaskrif, en vert er að meta gæði röksemdafærslu og heiðarleika í meðferð gagn- og samstöðusjónarmiða. Styrkur greinarinnar er sögulegt samhengi: höfundur bendir á hrakspár EES-andstæðinga um 1990 og setur þær í samhengi við reynsluna síðan. Fullyrðingin um að „allir vita" að Brexit hafi verið byggt á „lygum og blekkingum" og sé „almennt viðurkennt" skaðlegt er þó dæmi um staðhæfingu sem sett er fram sem óumdeild, þegar bæði efnahagslegt mat á Brexit og viðhorf Breta eru flóknari en svo. Jafnframt er andstæðingum ESB varpað í flokk með Pútín, Trump og Nigel Farage, sem er skýrt „guilt by association" rökleysa; höfundur viðurkennir að „varla eiga þeir allir heima þar" en snýr þeirri fyrirvara strax á hvolf með orðunum „ákafir andstæðingar ættu að hyggja að félagsskap sínum". Þetta er vörn gegn gagnrýni sem í raun dregur ekki til baka kjarnann. Umfjöllun um fullveldishugtakið er athyglisverð en einhliða: aldrei er tekist á við þau málefnalegu sjónarmið sem varða fiskveiðistjórnun, landbúnað eða stöðu krónu, sem jafnvel mörg aðildarsinni viðurkenna sem vandamál. Greinin ætlar sér að vera hvatning til „eðlilegrar málefnalegrar umræðu" en sýnir lítinn áhuga á að lýsa þeim rökum gagnaðila sem ekki tengjast tilfinningum eða þjóðernishyggju. Þetta dregur úr sannfæringarkrafti röksemdafærslunnar, jafnvel metið sem pistill. Stíllinn er skýr og vel skrifaður, en sem rökfærsla er hún einsleitari en hún þarf að vera.