Tugir hlotið alvarlega áverka og varanlegan miska vegna rafskútuslysa
Fréttin fjallar um rannsókn fjögurra lækna á rafskútuslysum sem birt er í Læknablaðinu. Hjalti Már Björnsson bráðalæknir, einn höfunda, lýsir áverkum, hlut áfengis, slysum á börnum og leggur til að rafskútum á leigum verði fækkað en rafhjólum fjölgað.
Fyrirsögnin lofar meiru en meginmálið skilar. Hvergi kemur fram að „tugir“ hafi hlotið varanlegan miska; læknirinn segir aðeins að „ansi mörg“ muni búa við varanlega verki eða lýti. Fjöldi tilfella, tímabil rannsóknarinnar og stærð úrtaksins koma hvergi fram, og lesandinn getur því ekki metið tölur á borð við einn af hverjum 6.000 eða þriðjung undir áhrifum. Heimildin er þó skýr: nafngreind rannsókn í tilteknu tölublaði Læknablaðsins.
Allt efnið kemur frá einum manni, sem jafnframt er einn höfunda rannsóknarinnar. Það dugar til að kynna niðurstöðurnar, en greinin endar á stefnutillögu um að takmarka framboð leigufyrirtækja. Þar hefði átt að leita viðbragða hjá rafskútuleigunum, Samgöngustofu eða borginni. Fullyrðingin um að forvarnarátak Samgöngustofu hafi skilað árangri er líka sannfæring viðmælandans en ekki niðurstaða sem er studd gögnum í fréttinni.
Spurningarnar eru markvissar og viðtalið upplýsandi. Fréttin er hins vegar fremur miðlun á rannsókn en sjálfstæð úrvinnsla á henni.
