„Ég stend eins lengi og ég þarf að standa í þessu“
Langt viðtal Jakobs Bjarnar við Benediktu Guðrúnu Svavarsdóttur, formann Vár, um baráttuna gegn sjókvíaeldi í Seyðisfirði. Formið er persónuviðtal en efnið er hlaðið alvarlegum ásökunum á nafngreind fyrirtæki, stofnanir og stjórnmálamenn sem enginn fær að svara. Spyrjandinn gengur sjálfur lengra en viðmælandinn á köflum.
Alvarlegasta atriðið er ekki að viðtalið sé einradda, það er eðli formsins, heldur að blaðamaðurinn leggur sjálfur fram umdeildar fullyrðingar sem staðreyndir. „Þekkt er hvernig sjókvíaeldin hafa keypt lobbíista úr stjórnsýslunni, Einar K. Guðfinnsson var keyptur beint úr stóli forseta Alþingis“ er ásökun um spillingu, sett fram í spurningu, án nokkurs rökstuðnings. Í inngangi er sömuleiðis fullyrt að stjórnvöld hafi líklega gengið of langt: „Ýmislegt bendir til þess.“ Spurningarnar eru leiðandi nánast í gegn.
Þá er athugasemd Jóns Kaldals af Facebook-vegg um að „ekki sé ólíklegt“ að til sé samningur við bræðurna Þórð og Jónatan endurbirt sem vísbending. Getgáta úr athugasemdakerfi verður ekki að heimild við það að vera prentuð.
Tölur eru veikt studdar. Skoðanakönnun Múlaþings frá 2023 er nefnd, en fullyrðingin um að nærri 80 prósent stuðningsmanna stjórnarflokkanna séu andvíg sjókvíaeldi kemur frá blaðamanninum sjálfum án þess að könnunin sé nefnd.
Kaldvík, MAST, atvinnuvegaráðuneytið og Múlaþing eru öll sökuð um vanrækslu eða óheilindi. Ekkert þeirra fær orðið, ekki einu sinni með þeirri stöðluðu setningu að leitað hafi verið viðbragða.
