Formaður fjölmiðlanefndar vinnur fyrir stærsta hluthafann í Sýn
Fréttin greinir frá því að stjórnarformaður fjölmiðlanefndar reki jafnframt skaðabótamál fyrir stærsta hluthafa Sýnar. Hún byggir á fyrirtækjaskrá, hluthafayfirliti Sýnar, frétt Morgunblaðsins og beinu viðtali við Einar Huga sjálfan. Vantar þó sjálfstætt lögfræðilegt mat á hæfisspurningunni og viðbrögð frá nefndinni sjálfri.
Sterkasti þátturinn er að blaðamaðurinn talaði við þann sem málið snýst um og lét hann svara í löngum, óklipptum tilvitnunum. Einar Hugi fær að útskýra af hverju hann telji sig hæfan, og lesandinn getur sjálfur lagt mat á röksemdina. Eignatengslin eru rakin í gegnum fyrirtækjaskrá og hluthafayfirlit á vef Sýnar, þannig að hlutfallstölur eru sannreynanlegar.
En kjarnaspurningin er lagaleg og hana svarar enginn nema sá sem á hlut að máli. Hæfisreglur stjórnsýslulaga eru ekki nefndar, engum sérfræðingi í stjórnsýslurétti er flett upp og ekkert svar liggur fyrir frá fjölmiðlanefnd, öðrum nefndarmönnum eða ráðuneytinu sem skipar nefndina. Þar var lágur þröskuldur og hann var ekki stiginn yfir.
Sjálf málshöfðunin er sótt til Morgunblaðsins og eigendalistinn til Innherja, sem er heiðarlega merkt en gerir hluta fréttarinnar að endursögn. Síðasta málsgreinin um erindi Hákonar Stefánssonar vegna RÚV er látin standa án útskýringar; framsetningin gefur til kynna samhengi sem textinn þorir ekki að staðhæfa. Betra hefði verið að fullvinna þá vísbendingu eða sleppa henni.
