Ásdís sendi Kristrúnu tóninn eftir stórsigur í Kópavogi

Greinin hefst á sterku tilvitnun frá Ásdísi Kristjánsdóttur, en þar fer einsleit heimildanotkun af stað; allt efnið er litað af sjónarhorni sigurvegara. Kristrúnu Frostadóttur er hvergi gefinn vettvangur til andsvara, þrátt fyrir að hún sé nefnd ítrekað sem sú sem „felli". Þetta er áberandi galli í frétt sem heldur fram pólitísku tapi forsætisráðherra. Fullyrðingin um „hægrisveiflu í íslenskum stjórnmálum" stendur án mótvægis og er sett fram sem staðreynd frekar en túlkun; enginn sérfræðingur eða fræðimaður er spurður, engin tölulega samanburðargögn frá fyrri kosningum nefnd. Tölur eru gefnar fyrir Reykjavík (32,5%) en ekkert sambærilegt er gefið fyrir Kópavog, þar sem fyrirsögnin heitir „stórsigur". Hversu stór var sigurinn? Lesandinn fær ekki tölulegan grunn. Tilvitnunin til Ingibjarggar Sólrúnar Gísladóttur um Guðmund Árna er skemmtilegt smáatriði, en ekkert samhengi er veitt: var þetta sagt í gríni, af grimmd, eða sem raunveruleg ráðgjöf? Framsetningin tekur afgerandi hlið með sigurvegaranum og málar ríkisstjórnina sem taparana án þess að veita henni rödd. Þetta er ritstjórnarefni að nafni en fréttaskýrsla að formi, og sú blanda gerir kröfu um betri heimildanotkun en hér birtist.