„Að tala svona um starfsfólk sitt er fyrir neðan allar hellur“
Fréttin er nær eingöngu endursögn á færslu eins starfsmanns Reykjavíkurborgar þar sem hún gagnrýnir borgarstjóra. Ummælin sem gagnrýnin snýst um eru aðeins endursögð í annarri hendi, ekki birt orðrétt, og borgarstjóri fær ekkert svarfæri. Fyrirsögnin gerir sjónarhorn gagnrýnandans að sjálfri fréttinni.
Kjarni málsins, hvað Hildur Björnsdóttir sagði í raun, er hvergi birtur orðrétt. Lesandinn fær aðeins endursögn Uglu Stefaníu á myndskeiði frá RÚV: að starfsfólk hafi „ekki verið að gera neitt gagn“. Þetta er umdeild og hlaðin fullyrðing sem hefði verið einfalt að staðreyna með því að vitna beint í RÚV eða vísa í upptökuna. Að láta gagnrýnandann skilgreina það sem gagnrýnt er telst ekki fullnægjandi heimildakeðja.
Borgarstjóri er sakaður um virðingarleysi við eigið starfsfólk og fær hvergi færi á að svara. Í deilumáli milli embættismanns og stjórnmálamanns er þetta ekki smávægilegur galli, heldur grunnkrafa sem vantar. Ekkert bendir til að leitað hafi verið eftir viðbrögðum.
Það sem vel er gert: bakgrunnur um niðurlagningu Mannréttindaskrifstofunnar og samþykkt borgarráðs er skýr, og tekið er fram að fjórir af sex starfsmönnum hafi haldið störfum. En tölurnar um 18 ára starfstíma og lögbundin verkefni koma öll frá sama heimildarmanni, óstaðfest.
Færsla á samfélagsmiðli endurbirt sem frétt, með fyrirsögn úr munni gagnrýnandans. Þetta er ekki frétt um deilu heldur framsetning á annarri hlið hennar.
