„Var þetta ein­hver skets?“

Greinin er í grunninn þingfrétt, endursögn á orðaskiptum úr fyrirspurnartíma, og ber að meta hana sem slíka. Jákvætt er að báðir aðilar fá rúman vettvang; tilvitnað er beint í Guðlaug Þór og Þorgerði Katrínu, og lesandinn getur myndað sér eigin skoðun á skoðanaskiptunum. Rammasamningurinn (IPA) er nefndur sem skjal og vísað til blaðsíðu níu, sem gerir fullyrðingu Guðlaugs Þórs að einhverju leyti sannreynanlega. Þó hallar greininni merkjanlega á sjónarhorn Guðlaugs Þórs: fyrirsögnin er hans orð, inngangssetningin er hans mat, og blaðamaðurinn notar orð eins og „furðu lostinn" og „allt annað en ánægður" án þess að bæta við sambærilegri lýsingu á stöðu ráðherra. Þorgerður Katrín fær vissulega að svara, en engin tilraun er gerð til að meta efnisleg rök hennar eða fá óháða sérfræðinga til að skýra hvað rammasamningurinn þýðir í raun. Tölurnar sem nefndar eru, 8.000 milljónir í aðlögunarstyrki, 500 milljóna þýðingarstyrkur og 20 milljónir í kynningarmál, eru allar á vitorði Guðlaugs Þórs en engin óháð heimild staðfestir þær. Greinin bætir engu samhengi við, til dæmis um hvað þjóðaratkvæðagreiðslan snýst nákvæmlega að eða hvenær hún fer fram, sem veikir upplýsingagildi hennar. Sem þingfrétt er hún sæmileg en freistast of mikið til að segja söguna frá sjónarhorni eins aðila.