„Þetta er engin óskalisti lögreglunnar“
Viðtal við dómsmálaráðherra um frumvarpsdrög sem heimila lögreglu að nota gervigreind og andlitsgreiningu við rannsókn sakamála. Heimildin er nafngreind og blaðamaður spyrir gagnrýnna spurninga, en engin utanaðkomandi rödd kemur að umdeildu efninu.
Blaðamaðurinn spyrir réttu spurninganna: hvort verið sé að opna á aukið eftirlitssamfélag og hvort breytingarnar séu komnar til að ósk lögreglu. Það er meira en oft sést í ráðherraviðtölum og heldur greininni frá því að verða hrein endursögn á sjónarmiðum ráðuneytisins.
Efnið kallar samt á fleiri en eina rödd. Andlitsgreining lögreglu með gervigreind er á meðal umdeildustu tæknimála samtímans, og hér talar aðeins sá sem leggur frumvarpið fram. Persónuvernd, Lögmannafélagið eða fræðimenn í persónuverndarrétti hefðu getað svarað því sem ráðherrann fullyrðir: að grundvallarreglur réttarríkisins séu óbreyttar. Sömuleiðis er samanburðurinn við Norðurlöndin látinn standa án nokkurrar staðfestingar; lesandinn getur ekki sannreynt innan fréttarinnar hvaða heimildir það eru sem Ísland á að hafa „setið eftir“ með.
Efni frumvarpsdraganna sjálfra er líka afgreitt í tveimur málsgreinum. Hvenær telst „brýn þörf“ vera fyrir hendi? Hver hefur eftirlit með miðlægu myndavélakerfi? Skjalið er til umfjöllunar hjá tveimur nefndum og hefði verið hægt að lesa. Traust, en þunn frétt sem hallar að sjónarhorni ráðherrans af því að ekkert annað er dregið fram.
