Ekki eigi að gagnrýna Ólaf Ragnar fyrir andstöðuna
Greinin er í raun endursögn á Facebook-færslu Þorbjargar Sigríðar Gunnlaugsdóttur dómsmálaráðherra þar sem hún gagnrýnir fyrrverandi forseta fyrir andstöðu hans við ESB-aðildarviðræður. Eina heimildin…
Greinin er flokkuð sem frétt en er í raun ólituð endursögn á einni opinberri Facebook-færslu ráðherra. Það er ekkert athugavert við að fjalla um ummæli ráðherra á samfélagsmiðlum, en fréttagildi greinarinnar er takmarkað vegna þess að engin viðbótarheimild er nefnd, engar spurningar virðast lagðar fyrir ráðherrann og ekki er leitað til Ólafs Ragnars eða annarra aðila til að bregðast við. Þegar ráðherra beinir gagnrýni að nafngreindum fyrrverandi forseta hefði verið eðlilegt að leita eftir viðbrögðum hans eða gefa lesendum einhverja viðbótarsýn. Framsetningin er nokkuð hlutlaus í tón en þjónar í reynd sjónarmiðum ráðherrans einum saman. Greinin ber merki um skjóta vefsögufrétt sem hefði hæglega getað verið efld með lágmarksrannsóknarvinnu.
Harðnandi átök auka líkur á forsendubresti kjarasamninga
Greinin fjallar um auknar líkur á forsendubresti kjarasamninga vegna hækkandi olíuverðs í kjölfar hernaðarátaka við Persaflóa. Fjármálaráðherra Daði Már Kristófersson er aðalheimildin og viðhorf hans …
Greinin byggir nær alfarið á viðtali við fjármálaráðherra og gefur honum rúmt svigrúm til að setja fram túlkun sína á bæði olíuverðsþróun, áhrifum virðisaukaskattslækkunarinnar og gagnrýni atvinnulífsins, þar á meðal mat hans á skjali Samkeppniseftirlitsins. Samtök atvinnulífsins og Samtök verslunar og þjónustu eru nefnd sem gagnrýnendur, en enginn fulltrúi þeirra fær að svara fyrir sig eða útskýra afstöðu sína; ráðherra fær síðasta orðið með „ég gef nú lítið fyrir það." Þetta er verulegur ójöfnuður í framsetningu þegar um pólitísk deiluefni er að ræða. Einnig skortir sjálfstæða sérfræðiheimild til að meta líkur á forsendubresti; lesandinn fær eingöngu mat ráðherra. Tilvísun í skjal Samkeppniseftirlitsins er góð, en fullyrðing ráðherra um að lækkunin hafi „skilað sér til neytenda" er látin standa án mótvægis, þrátt fyrir að skjalið sjálft virðist draga þá niðurstöðu í efa. Greinin er þannig frekar málsvari ráðherra en sjálfstæð umfjöllun um flókið efni.
„Hvert er fórnarlambið?“ – Maðurinn á bak við gjörninginn við Grafarvogskirkju í viðtali
Nútíminn birtir viðtal við nafnlausan mann sem segist hafa málað yfir regnbogafána við Grafarvogskirkju. Greinin er nánast eingöngu vettvangur fyrir sjónarmið viðmælandans, án þess að aðrir aðilar fái…
Greinin er í raun einhliða vettvangur fyrir nafnlausan einstakling sem viðurkennir athöfn sem er til rannsóknar hjá lögreglu. Það er réttlætanlegt að veita viðmælanda nafnleynd við þessar aðstæður, en ritstjórnarlega ber miðlinum þá enn meiri skylda til að afla annarra sjónarmiða. Hvorki biskup, fulltrúi Grafarvogskirkju, lögregla né fulltrúar hinsegin samfélags fá að tjá sig, þrátt fyrir að fullyrðingar viðmælandans snúi beint að þessum aðilum. Viðmælandinn fær til dæmis að segja að biskup noti „tvöfalt siðferði" og að hún „trompi" skoðanir annarra, án þess að biskupi sé gefinn kostur á að svara. Þetta er grundvallarbrestur í jafnvægi.
Framsetningin er einnig vert að skoða: greinin notar orðið „gjörningur" ítrekað, sem gefur athöfninni listrænan blæ frekar en að lýsa henni sem eignaspjöllum eða óheimilri framkvæmd á eign kirkjunnar. Fyrirsögnin dregur beint úr tilfinningarlegri reynslu þeirra sem upplifðu athöfnina sem árás, með því að setja spurninguna „Hvert er fórnarlambið?" sem aðaláherslu. Fyrir miðil sem birtir þetta sem ritstjórnarefni er þetta vafasöm framing, eða öllu heldur framsetning, sem gerir blaðamanninn að rými fyrir málsvara viðmælandans frekar en gagnrýninn rannsakanda.
Ísland sé aðkomuleið Bandaríkjamanna að norðurslóðum
Frétt byggð nánast alfarið á viðtali við einn sérfræðing, Albert Jónsson, í kvöldfréttum Sýnar, um stöðu Íslands í tengslum við NATÓ-fund og norðurslóðamál. Engin önnur heimild eða sjónarhorn kemur fr…
Frétt sem snýr að hernaðar- og öryggisstefnu landsins byggist alfarið á sjónvarpsviðtali við einn sérfræðing, Albert Jónsson, úr kvöldfréttum Sýnar. Engin önnur sjónarmið eru leitað eftir, hvorki frá íslenskum stjórnvöldum, öðrum fræðimönnum né erlendum heimildum. Blaðamaðurinn bætir engu sjálfstæðu við heldur endursegir tilvitnunina nánast orðrétt. Þetta er verulegt veganesti ef lesandinn vill skilja málið frá fleiri en einni hlið.
Sérstaka athygli vekur að Albert segir að Andrew Jackson hafi bætt Alaska við Bandaríkin; í raun var það Andrew Johnson sem samþykkti kaup Alaska af Rússlandi árið 1867. Blaðamaðurinn leiðréttir ekki þessa sögulegu villu, sem bendir til þess að lítil sem engin ritstjórnarvinna hafi farið fram utan þess að afrita viðtalið. Framsetningin er í heild sinni endurómur á sjónarmiðum eins manns, án þess að lesandinn fái sjálfstæð viðmið til að meta fullyrðingarnar.
Kostnaður aldraðra gæti aukist um 50 þúsund krónur
Greinin flytur afstöðu Félags sjúkraþjálfara til fyrirhugaðra komugjalda hjá sjúkraþjálfurum og á heilsugæslustöðvum. Hún byggir nánast alfarið á tilkynningu félagsins og sækir engin viðbrögð til heil…
Stærsti gallinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin er í raun endursögn á tilkynningu Félags sjúkraþjálfara, birt sem frétt. Heilbrigðisráðuneytið er nefnt nokkrum sinnum, meðal annars þar sem félagið gagnrýnir framsetningu ráðuneytisins á kostnaðartölum, en blaðamaðurinn hefur augljóslega ekki leitað til ráðuneytisins eftir viðbrögðum eða skýringum. Þetta er alvarlegur brestur þegar greinin fjallar um ákvörðun stjórnvalda og gagnrýnir hana. Sá sem tekur ákvörðunina á skilið að fá að svara.
Tölulegar fullyrðingar, til dæmis um ríflega milljarð króna aukinn kostnað almennings, 340 milljónir króna til viðbótar á herðar ellilífeyrisþega og 80 til 105 prósenta hækkun, eru allar teknar beint úr tilkynningu félagsins án þess að þær séu bornar saman við önnur gögn eða staðfestar. Lesandinn hefur enga leið til að meta hvort þessar tölur standist; þær eru settar fram eins og staðreyndir en eru í raun mat eins hagsmunaaðila. Fyrirsögnin vísar jafnframt til „50 þúsund króna" kostnaðarauka aldraðra, en sú tala byggist á forsendunni um vikulega heimsókn allt árið, sem er ekki sett í samhengi við raunverulegt nýtingarmynstur. Þannig gæti fyrirsögnin verið villandi. Fréttavinna sem þessi, þar sem tilkynning hagsmunaaðila er endursögð án þess að afla andsvara eða setja tölur í sjálfstætt samhengi, stendur ekki undir grunnkröfum um gagnrýna fréttamiðlun.
Fjárhagslegt tjón netbrota á árinu nemur hundruðum milljóna
Greinin byggir nánast alfarið á tilkynningu frá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu um netbrot og fjárhagslegt tjón af þeim. Tölulegar upplýsingar eru skýrar og samanburðarhæfar milli ára. Ekkert sjálfstætt mat eða viðbótarheimildir eru í greininni.
Heimild greinarinnar er ein og sér: opinber tilkynning lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu. Það er gagnsæ og sannreynanleg heimild, og tölurnar (1.745 ábendingar, 427 milljónir króna, samanburðartölur frá 2024 og 2025) eru vel settar fram. Greinin gerir hins vegar ekkert umfram að endurrita tilkynninguna; engin viðbótarspurning er lögð fyrir lögreglu, enginn sérfræðingur á sviði netöryggis er spurður og enginn fulltrúi fjármálafyrirtækja er beðinn um viðbrögð. Það hefði styrkt fréttina verulega að spyrja til dæmis hvort bankarnir sjái sambærilega þróun, eða fá mat á því hvort raunverulegt tjón sé vanmetið vegna þess að margir tilkynni ekki. Í núverandi mynd er þetta ómálað yfirlit yfir opinber gögn, sem dugar sem stutt frétt en nær ekki langt sem fréttamennska.
Stóra spurningin um íslenskt fiskeldi
Skoðanagrein þriggja forstjóra stærstu laxeldisfyrirtækja á Íslandi þar sem þeir mæla fyrir lægri sköttum og stöðugra regluverki fyrir sjóeldi. Greinin er birt sem skoðun á Vísi og höfundar eru skýrt nafngreindir með starfsheitum.
Greinin er birt undir skoðanaflokki og höfundar eru skýrt nafngreindir sem forstjórar Arnarlax, Arctic Fish og Kaldvíkur, sem eru meðal stærstu laxeldisfyrirtækja landsins. Lesandinn veit því frá upphafi að um hagsmunaskrif er að ræða. Sem hagsmunavörn er textinn vel skipulagður og rökin sett fram á skýran hátt. Tölulegar fullyrðingar, eins og 50.000 tonna útflutningur, 22 milljarðar í laun, 6 milljarðar í eldisgjöld og 6% af vöruútflutningi, eru ekki studdar tilvísun í ákveðna skýrslu eða opinber gögn innan greinarinnar sjálfrar, þótt líklegt sé að þær byggi á opinberum ársreikningum og tölfræði. Samanburður á eldisgjöldum við Færeyjar og Noreg er lykilþáttur í röksemdafærslunni en er óstuddur tilvitnun í samanburðargögn. Sem skoðanagrein er eðlilegt að höfundar þurfi ekki að gefa andstæðum sjónarmiðum, til dæmis umhverfisverndarsjónarmiðum, rúm, en lesandinn ætti að gera sér grein fyrir því hversu einhliða myndin er. Rökfærslan er á köflum meira hvatningarræða en greining; fullyrðingin um að tvöföldun framleiðslu sé „raunhæf" er sett fram án nokkurs rökstuðnings. Þrátt fyrir þetta er greinin skýr um hverjir tala og hvað þeir vilja, sem er það sem skoðanagrein þarf að gera.
„Eldgamlir bekkir og kompur sem hjúkrunarfræðingum var holað í“
Frétt um nýja reglugerð um skólaheilsugæslu og viðbrögð Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga við henni. Greinin byggir nánast alfarið á orðum formanns FÍH, Helgu Rósu Másdóttur, og vísar einnig til tilk…
Greinin hefur nafngreinda heimild, Helgu Rósu Másdóttur formann FÍH, og vísar auk þess til tilkynningar heilbrigðisráðuneytisins og nýrrar reglugerðar; þetta eru sannreynanlegar heimildir. Veikleikinn er hins vegar augljós: öll túlkun og gagnrýni kemur frá einum aðila, hagsmunasamtökum hjúkrunarfræðinga, án þess að ráðuneytinu eða sveitarfélögum, sem bera ábyrgð á aðstöðu í grunnskólum, sé gefinn kostur á svörum. Helga Rósa fullyrðir að FÍH hafi ekki verið boðað á vinnustofu ráðuneytisins; eðlileg fréttamennska hefði falið í sér að hringja í ráðuneytið og athuga hvort það stemmi og hvers vegna. Eins vantar rödd skólastjórnenda eða nemenda. Framsetningin er ekki hlutlaus heldur stillir málinu upp frá sjónarhóli félagsins: fyrirsögnin er bein tilvitnun í formanninn, og „dapurlegt" er lykilorð sem endurtekið er bæði í fréttartexta og tilvitnunum. Efnislega er fréttaefnið skýrt og tímabært, reglugerðin er tilgreind og tilvísun í umsögn félagsins eykur sannreynanleika. Greinin nær þó ekki nema hálfu af því sem ásættanleg tvíhliða fréttamennska krefst.
Íslenska fánann á ekki að nota til skemmdarverka
Skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur, sem kynnir sig sem hinsegin Íslending, fordæmir skemmdarverk á hinsegin fána við Grafarvogskirkju og hvetur til samstöðu fyrir Hinsegin daga. Greinin er persónule…
Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta á þeim forsendum. Höfundur setur fram skýra og persónulega afstöðu sem er auðskiljanleg og samkvæm sjálfri sér. Röksemdafærslan hvílir á þeirri forsendu að íslenski fáninn og hinsegin fáninn séu bæði tákn samstöðu og eigi þar með sameiginlegt markmið; sú forsenda er nægilega vel útfærð sem skoðun.
Það má þó benda á veikleika í rökstuðningi. Höfundur fullyrðir að fordómar séu að aukast og að „aldrei hafi verið fleiri tilkynningar um hatursglæpi gegn hinsegin fólki" án þess að vísa í nein gögn, rannsókn eða opinbera heimild. Í skoðanagrein er ekki sama krafa og í frétt, en þegar staðhæfing er sett fram sem „staðreynd" eins og höfundur gerir ber að styðja hana einhverju sannreynanlegu. Einnig hefði greinin stoðað sig betur ef höfundur hefði viðurkennt sjónarmið þeirra sem gagnrýna fánaverkin á öðrum forsendum en hatri, til dæmis vegna ólíkra skoðana á opinberum táknmálum, í stað þess að slá því föstu að „hver heilvita manneskja" sjái að þetta sé eingöngu hatur. Slík framsetning einfaldar umræðuna og dregur úr sannfæringarkrafti röksemdafærslunnar.
Segir skoðanir Ólafs Ragnars ekkert ofboðslega fréttnæmar
Greinin miðlar nánast eingöngu sjónarmiðum Þorbjargar Sigríðar Gunnlaugsdóttur, dómsmálaráðherra, um afstöðu Ólafs Ragnars Grímssonar til ESB-viðræðna. Efnið er tekið af Facebook-færslu ráðherrans og …
Greinin er í raun beint framsal á Facebook-færslu ráðherra, klætt sem frétt. Eina heimildin er opinber færsla Þorbjargar Sigríðar á samfélagsmiðli; enginn blaðamaður virðist hafa leitað viðbragða Ólafs Ragnars eða annarra sem tala gegn ESB-aðild. Þegar sitjandi ráðherra ræðir opinberlega um fyrrverandi forseta og setur afstöðu hans í sögulegt samhengi sem henni hentar, er það ritstjórnarlega nauðsynlegt að fá hina hliðina. Sú skylda er ekki uppfyllt hér. Framsetningin er nánast algerlega á forsendum ráðherrans: orðalag fyrirsagnarinnar, val tilvitnana og sögulegur bakgrunnur (andstaða Ólafs við EES, NATO, EFTA og bjórsölu) eru allt sett fram án gagnrýninnar skoðunar eða samhengis frá öðrum. Í raun bætist engu við umfram það sem lesandi gæti séð beint á Facebook-síðu ráðherrans. Blaðamaðurinn bætir ekki eigin fréttaöflun, sérfræðiáliti eða gagnaúrvinnslu ofan á efnið. Þetta er einraddað efni byggt á einni opinberri heimild.
Þúsund Namibíumenn krefjast skaðabóta vegna Samherjamálsins
Greinin fjallar um að yfir þúsund Namibíumenn hafi lagt fram skaðabótakröfur á Íslandi vegna Samherjamálsins, með aðstoð Transparency International. Helstu heimildir eru Transparency International og …
Greinin byggir að mestu leyti á fréttatilkynningu og sjónarmiðum Transparency International, og Alison Matthews er eina nefnda heimild greinarinnar. Blaðamaðurinn tekur þó fram að Samherji og talsmenn fyrirtækisins hafi ítrekað hafnað ásökunum, sem er nauðsynlegur bakgrunnur. Veikleikinn felst í því að ekki er ljóst hvort leitað var nýrra viðbragða frá Samherja eða héraðssaksóknara vegna þessarar tilteknu kröfuframlagningar; slík tilraun hefði styrkt fréttina verulega. Fullyrðingar um fjölda þeirra sem misstu vinnu og um beint orsakasamband milli meintra mútugreiðslna og atvinnumissis eru settar fram án þess að óháð heimildarmat styðji þær innan greinarinnar sjálfrar, þótt vísa megi til þess að gögn gætu legið fyrir í kæruskjölum eða öðrum skjölum málsins. Á heildina litið er greinin vel skipulögð og gefur lesandanum gagnlegt samhengi um stöðu málsins bæði á Íslandi og í Namibíu, en hefði hagnast á fleiri sjálfstæðum heimildum og virkri leit að andsvörum.
Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar: Tækifæri fyrir Ísland eða klassíska hjalið um fátækt og eymd?
Skoðanagrein Þorbjargar Sigríðar Gunnlaugsdóttur sem mótmælir vægi afstöðu Ólafs Ragnars Grímssonar gegn ESB-aðildarviðræðum og færir rök fyrir opnari umræðu um Evrópumál og gjaldmiðilinn. Greinin byg…
Greinin er birt sem skoðanagrein og skal metin á þeim forsendum. Röksemdafærslan er skýr og fylgir rauðum þræði: höfundur bendir á að Ólafur Ragnar hafi áður verið á móti samningum sem reynst hafi vel, og spyr hvers vegna sama viðhorf eigi að vega þungt nú. Þetta er sannreynanleg fullyrðing sem lesandi getur kannað sjálfur. Rökin um vaxtastig og gjaldmiðil eru sett fram á skilmerkilegan hátt, þótt greinin nefni ekki tölulegar heimildir um vaxtamun milli landa eða hagfræðilegar rannsóknir sem styðja fullyrðingar um ávinning af gjaldmiðilsskiptum. Sú eyða dregur úr sannfæringarkrafti röksemdanna, en er ekki alvarlegur galli í skoðanagrein. Höfundur viðurkennir ekki að andstæðingar ESB-aðildar geti byggt á öðrum rökum en hræðslu og vana; greinin einfaldar mótrök nokkuð. Á heildina litið er þetta vel skrifuð skoðanagrein með skýrum kjarna, þótt hún hefði orðið sterkari ef vaxtarökin væru studd einhverjum tölum.
Tilraunum til netbrota fjölgar en brotum ekki
Frétt um fjölgun tilkynninga um tilraunir til netbrota á fyrri helmingi árs 2026, byggð á tilkynningu lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu. Greinin birtir tölulegar samanburðartölur milli ára og lýsir te…
Greinin byggir nánast alfarið á einni tilkynningu frá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, sem er skýrt nefnd heimild og gerir tölurnar sannreynanlegar. Tölulegu gögnin eru sett í samhengi milli ára, sem er vel. Hins vegar er framsetningin nokkuð einhliða í þá átt að túlka þróunina jákvætt; lögregla segir aukningu ábendinga vera merki um árvekni, en engin óháð sérfræðirödd, eins og frá netöryggisfyrirtæki eða fræðimanni, er leitað til til að meta hvort skýringin standist. Aukning úr 153 ábendingum í 1.745 á aðeins tveimur árum gæti einnig endurspegla raunverulega fjölgun árása, breyttar tilkynningaleiðir eða annað, en þeim möguleikum er ekki velt upp. Stór hluti greinarinnar er fræðsluefni um tegundir netsvika; þar er óljóst hvort textinn er beint úr tilkynningu lögreglunnar eða blaðamannsleg úrvinnsla. Þetta er ágæt blaðamannsfrétt í grunninn, en skortur á sjálfstæðu mati á meginniðurstöðunni dregur aðeins úr dýpt hennar.
Skipti úr já-i í nei
Greinin er viðtal við Gunnar Ármannsson lögmann þar sem hann útskýrir hvers vegna hann skipti úr stuðningi við ESB-aðild yfir í andstöðu. Efnið byggist nær alfarið á sjónarmiðum eins viðmælanda og engin gagnsjónarmið eru leitað eftir.
Hér er í raun viðtal eða endursögn á viðtali úr Dagmálum Morgunblaðsins, sem þýðir að mbl.is er að rifja upp eigið efni fremur en að stunda sjálfstæða fréttaöflun. Efnið er skýrt og skilmerkilegt; lesandinn fær góða mynd af afstöðu Gunnars og röksemdum hans. Hins vegar er verulegur vandi í því að greinin er birt sem frétt undir fréttaflokknum, en er í reynd einhliða kynning á sjónarmiðum eins manns gegn ESB-aðild. Enginn talsmaður aðildar fær að svara, engin sérfræðigrein er nefnd til stuðnings eða andmæla, og engar tilvísanir koma fram í efni Lissabon-sáttmálans sjálfs þrátt fyrir að hann sé lykilrök viðmælandans. Fyrir frétt sem birtist skömmu fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-mál er þetta einhæft; lesandinn hefði átt rétt á að heyra a.m.k. andsvör eða samhengi frá hinu sjónarhorninu.
Svandís gagnrýnir tvöföldun komugjalda: „Ný gjöld sem leggjast á fólk sem þarf hvað mest á þjónustunni að halda“
Greinin fjallar um tvöföldun komugjalda á heilsugæslustöðvum og kynnir gagnrýni Svandísar Svavarsdóttur á breytingunum. Upplýsingar um gjaldbreytingarnar eru teknar úr tilkynningu heilbrigðisráðuneyti…
Grunnupplýsingarnar um gjaldbreytingarnar eru vel heimilaðar, þar sem vísað er beint til reglugerðar og tilkynningar heilbrigðisráðuneytisins. Það er styrkur. Veikleikinn er hins vegar augljós: greinin gefur sitjandi ráðherra eða ráðuneyti ekkert raunverulegt tækifæri til að svara gagnrýni Svandísar. Ekki er leitað til þeirra sem bera ábyrgð á ákvörðuninni um rökstuðning; ráðuneytistilkynningin nefnir að gjaldið sé það sama og árið 2008, en enginn fær að útskýra hvað býr að baki stefnubreytingunni. Þar sem Svandís er fyrrverandi heilbrigðisráðherra Vinstri grænna og nýtir tækifærið til að draga fram eigin árangur í embætti, verður greinin í reynd vettvangur fyrir pólitíska gagnrýni án þess að lesandinn fái hina hliðina. Framsetningin er ekki hlutlaus fréttavinna heldur nálgast einhliða miðlun stjórnmálasandfærðar. Þetta dregur verulega úr fréttaverðmæti efnisins.
„Vitleysan“ hjá borginni bitnar ekki á sölutölum
Greinin fjallar um matarstefnu Reykjavíkurborgar og áhrif hennar á pylsusölu, byggð á samtölum við starfsfólk frístundamiðstöðva og viðtali við forstjóra SS. Framsetningin hallar verulega að gagnrýni á stefnuna, en andstæð sjónarmið vantar nær alveg.
Greinin er birt sem frétt en er í raun hálfgerð skoðanagrein gegn matarstefnu borgarinnar. Fyrirsögnin notar orðið „vitleysa" úr munni forstjóra Sláturfélags Suðurlands, aðila sem hefur beinlínis fjárhagslega hagsmuni af pylsusölu, og setur þannig tóninn án andvægis. Steinþór Skúlason er eina nafngreinda heimildin og fær ríflegt rými til að kalla stefnuna „vitleysu" og „óhóflega forræðishyggju" í beinum tilvitnunum. Starfsfólk frístundamiðstöðva, sem sagt er að blaðamaður hafi rætt við, er hvorki nafngreint né fjöldi þeirra tilgreindur; lesandinn getur ekki sannreynt þessa fullyrðingu. Enginn fulltrúi borgarinnar, hvort sem er frá matarstefnunefnd, ráðherra eða fagaðila á sviði næringarfræði, fær að svara. Framsetningin snýst alfarið um að stefnan sé ónauðsynleg og áhrifalítil, en engin tilraun er gerð til að kynna rökin að baki henni eða fá viðbrögð þeirra sem stóðu að henni. Þetta er alvarlegur jafnvægisbrestur í frétt sem kemur fram undir fréttaflokknum, ekki sem skoðanagrein.
Logn segir áform Þorbjargar hræðileg: „Kúnnar eru stærsti hlutinn af þeim sem að tilkynna mansalsaðstæður“
Greinin fjallar um viðbrögð Logns Blómdal hjá Rauðu regnhlífinni við áformum dómsmálaráðherra um að þyngja refsingar við vændiskaupum. Efnið byggist nær alfarið á viðtali við einn aðila og engin gagns…
Greinin er í eðli sínu endursögn á viðtali úr Bítinu á Bylgjunni þar sem ein rödd ræður för. Logn Blómdal fær rúman vettvang til að gagnrýna áform ráðherra, en hvorki Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir né fulltrúi ráðuneytisins fá að svara. Lögreglan er nefnd beint í gagnrýninni, en enginn talsmaður hennar er spurður. Þetta er verulegur ágalli á jafnvægi fréttarinnar; í raun er fréttaumgjörðin að mestu talspípan fyrir einn hagsmunahóp. Inngangur greinarinnar lýsir áformum ráðherra á nokkuð hlutlausan hátt og vísar í samráðsgátt stjórnvalda, sem er staðfest heimild og jákvætt. Fullyrðingar Logns um að kúnnar séu stærsti hópur þeirra sem tilkynna mansalsaðstæður eru sagðar án nokkurrar tilvísunar í rannsóknir eða gögn, og greinin gerir ekkert til að sannreyna þá staðhæfingu. Sama gildir um fullyrðinguna að lögreglan rannsaki ekki ofbeldismál tengd vændi; þetta er alvarleg ávirðing sem enginn fær að svara. Þetta er ekki beinlínis ósannreynanlegt, en greinin sjálf leggur ekki fram gögn né gefur gagnaðilum færi á viðbrögðum. Framsetningin hallar verulega að sjónarmiðum Rauðu regnhlífarinnar.
Reykvísk börn hvergi nærri hætt að borða pylsur
Frétt Morgunblaðsins fjallar um að matarstefna Reykjavíkurborgar um unnar kjötvörur virðist hafa haft lítil áhrif á pylsuneyslu barna í sumarfrístundastarfi. Byggt er á ónafngreindu starfsfólki í frís…
Veigamesti veikleiki greinarinnar er algjört ójafnvægi í heimildum. Eini nafngreindi viðmælandinn er Steinþór Skúlason, forstjóri Sláturfélags Suðurlands, sem hefur beinan fjárhagslegan hagsmuna af pylsusölu. Honum er gefið mikið rými til að kalla matarstefnuna „vitleysu" og „óhóflega forræðishyggju" án þess að nokkur komi til mótvægis: hvorki fulltrúi borgarinnar sem samþykkti stefnuna, né sérfræðingur í næringarfræðum eða lýðheilsu. Þetta er sérlega ámælisvert þar sem greinin er birt sem frétt, ekki skoðun.
Annað vandamál er að aðalforsendan, að pylsuát hafi ekki minnkað, byggist á ónafngreindum heimildum: „starfsfólk í nokkrum frístundamiðstöðvum" er einungis lýst á yfirborðslegan hátt. Lesandinn veit ekki hversu margar stöðvar voru spurðar eða hvers konar innkaupagögn liggja til grundvallar. Steinþór sjálfur viðurkennir að hafa ekki kannað innkaup borgarinnar sérstaklega, sem gefur til kynna að hann hafi í raun lítið um efnið að segja sem heimild. Greinin hefði styrkst til muna ef blaðamaður hefði aflað gagna frá innkaupadeild borgarinnar eða fengið álit þeirra sem mótuðu stefnuna. Eins og hún stendur virkar fréttaframsetningin meira sem vettvangur fyrir gagnrýni eins hagsmunaðila en sem hlutlæg fréttaflutningur.
Spá Arion 16% arðsemi á öðrum ársfjórðungi
Greinin reifar meðalspá átta greinenda sem Modular Finance tók saman fyrir Arion banka, um afkomu bankans á öðrum ársfjórðungi. Helstu tölur eru vel tilgreindar og heimild spárinnar er nafngreind. Gre…
Heimild fréttarinnar er skýr: meðalspá átta greinenda, tekin saman af Modular Finance fyrir Arion banka. Þetta er staðlað fyrirkomulag í fjármálafréttum og lesandinn getur sannreynt tölurnar þegar uppgjörið birtist 29. júlí. Styrkur greinarinnar liggur í því hversu vel hún setur spána í samhengi, bæði með samanburði við markmið bankans og afkomu á sama tíma í fyrra. Einnig er gagnlegt að nefna að kostnaðarhlutfall virðist hærra en áður. Veikleiki er hins vegar sá að engin sjálfstæð rödd fær að túlka tölurnar, hvorki greiningaraðili né hagfræðingur utan bankakerfisins. Greinin tekur það fram að „undirliggjandi rekstur bankans sé áfram sterkur" án þess að tilgreina hver segir það; þar er blaðamaðurinn kominn með eigin mat inn í fréttina. Þetta er ekki alvarlegt en dregur örlítið úr hlutlægni. Á heildina litið er þetta vel unnin, hefðbundin spáfrétt sem sinnir skyldu sinni.
Framtíð NATO er í óvissu – Snúast NATO fundir nú aðallega um að hafa Trump góðan?
Greinin er skoðanagrein eftir Hilmar Þór Hilmarsson, prófessor við Háskólann á Akureyri, um NATO-fundinn í Ankara og framtíð bandalagsins í skugga stefnu Trumps. Höfundur færir rök fyrir því að NATO-f…
Greinin er birt sem ritstjórnarefni, sem er athyglisvert þar sem hún er í raun skoðanagrein tiltekins höfundar. Hilmar Þór Hilmarsson er nafngreindur í lok greinar sem prófessor og fyrrverandi starfsmaður Alþjóðabankans, sem gefur skoðunum hans ákveðinn faglegan grunn. Sem skoðanagrein er hún metin á gæðum rökstuðnings og málflutnings.
Rökstuðningurinn er á köflum skýr: höfundur bendir réttilega á togstreitu milli Bandaríkjanna og Evrópu, vafasamt fordæmi þess að líta á NATO sem vettvang árásarstríða, og spennu um Grænland. Vísbendingar um MOU frá 17. júní 2026 og 60 daga samningaferli um Íran eru sértækar nóg til að vera sannreynanlegar. Hins vegar er framsetningin á köflum ónákvæm eða villandi. Orðalagið „stríðið í Íran" er notað ítrekað án þess að skýra nánar hvers konar hernaðaraðgerð er átt við eða hvenær hún hófst, sem gerir lesandanum erfitt að meta fullyrðingar höfundar. Setningin „Þátttaka í stríðinu í Íran og Patriot-flugskeyti framleidd í Úkraínu?" er dæmi um ruglandi fyrirsögn sem les frekar eins og minnispunktar en rökstudd greining. Fullyrðingin um að Trump vilji „hætta öllum utanríkisviðskiptum við NATO-ríkið Spán" er ekki útskýrð frekar eða rökstudd. Sem skoðanagrein er þetta ásættanlegt en hefði hagnast á meiri nákvæmni í orðavali og skýrari meðhöndlun á atburðum sem margir lesendur þekkja illa.