Af­hverju skiptir til­finningin um að til­heyra meira máli en Instagram?

Nafngreindar heimildir — Walton & Cohen (2011), Yeager et al. (2016), Pianta et al. (2012) og Durlak et al. (2011) — gefa fræðilegan stuðning við helstu staðhæfingar, og það er styrklegt. Hins vegar er „alþjóðlega hamingjuskýrslan" aldrei nafngreind með fullu heiti eða útgáfuári, sem þýðir að lesandinn getur ekki staðfest greiningu á Mexíkó-gögnum eða upprunaleg PISA-tengsl á eigin spýtur. Þegar lykilfundurinn — að tilfinnin um að tilheyra hafi sexfalt meiri áhrif á hamingju en samfélagsmiðlanotkun — er settur fram sem staðreynd, ætti heimild þess útreiknings að vera skýr og bein. Pistillinn er skrifaður sem fræðileg umfjöllun fremur en gagnrýnin blaðamennska, og í því samhengi skiptir framsetning máli. Engin gagnstæð sjónarmiðs eru kynnt — til dæmis hvort aðrir fræðimenn efast um orsakasamhengi milli tilheyrnartilfinningar og hamingju, eða hvort PISA-gögn séu talin heppileg til að mæla sálfræðilegar breytur af þessum toga. Nafn höfundar gefur til kynna sérfræðilega stöðu, en fréttaskýrslan kynnir ekki hvað hún er sérfræðingur í, sem hefðu bætt trúverðugleika umfjöllunarinnar.