visir.is
2026-08-21 11:16
Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900.
Skoðanagrein mannréttindalögfræðings sem dregur fram ójöfnuð í verðlagningu máltíða hjá Reykjavíkurborg: eldri borgarar sem geta ekki eldað sjálfir eigi að greiða sömu upphæð og borgarfulltrúar fyrir hádegismat í mötuneyti. Höfundur byggir röksemdafærslu sína á opinberum upplýsingum um verðlag og kjarasamninga og krefst gagnsæis um raunkostnað niðurgreiðslna.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Vel rökstudd skoðanagrein um ójöfnuð í verðlagningu máltíða hjá Reykjavíkurborg. Tilfinningaleg áfrýjun ýkir andstæðuna en grunntölur eru sannreynanlegar.
Gagnrýni Vitans
Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur sem mannréttindalögfræðingur, sem gefur lesandanum skýrt samhengi um sjónarhorn hennar. Röksemdafærslan er vel uppbyggð og snýst um raunverulegan samanburð: verð á matarþjónustu fyrir eldri borgara annars vegar og niðurgreiddan hádegismat starfsfólks og borgarfulltrúa hins vegar. Tölulegar fullyrðingar um verð (974 kr., 1.500 kr., 1.900 kr.) og tilvísanir í kjarasamninga og opinberar upplýsingar frá Reykjavíkurborg eru í eðli sínu sannreynanlegar, og höfundur viðurkennir sjálf hvar gögnin skortir, sem eykur trúverðugleika hennar. Það er hreinskiptni sem margir skoðanaskribbentar sleppa.
Hvað má gagnrýna? Tilfinningalegt áfrýjunarmál í lokahluta greinarinnar, þar sem ömmu og öfum er lýst sem byggjendum samfélagsins, er kröftugt en ýkir andstæðuna á kostnað þess að greina raunverulegar ástæður verðlagningar. Höfundur spyr ítrekað spurninga sem hún svarar ekki sjálf og hefði mátt styrkja rökin með áætluðum tölum um fjölda notenda eða heildarkostnað. Engu að síður er þetta vel rökstudd skoðanagrein sem gefur lesandanum nægilegan grundvöll til að mynda sína eigin skoðun. Sem skoðun metið á eigin forsendum stendur hún vel.
