Framkvæmdastjóri Bónuss heldur því fram að sjálfsafgreiðsla sé bætt þjónusta

Greinin byggir alfarið á einum heimildarmanni, Björgvini Víkingssyni, framkvæmdastjóra Bónuss, og birtir fullyrðingar hans nánast án gagnrýninnar skoðunar. Þrjú meginatriði veikja fréttamennsku greinarinnar. Í fyrsta lagi er staðhæfingin um að launakostnaður hafi ekki lækkað hvorki studd tölum né gögnum innan fréttarinnar. Þetta er lykilfullyrðing sem lesandi getur ekki sannreynt: hvort hún styðjist við ársreikninga, innri gögn Haga hf. eða annað er ósagt. Blaðamaður hefði auðveldlega getað vísað í opinberar fjárhagsskýrslur Haga. Í öðru lagi kemur engin rödd úr gagnstæðri átt. Hagsmunasamtök neytenda, verkalýðsfélög eða sérfræðingar í smásölurekstri hefðu getað lagt mat á hvort sjálfsafgreiðsla hafi í reynd sparað kostnað annars staðar. Fullyrðingin um að þriggja prósenta verðlækkun gæti haft „alvarleg áhrif á rekstur" er eftirtektarverð en er látin standa án nokkurs efnislegs mótvægis. Í þriðja lagi er fyrirsögnin áhugaverð: hún dregur athygli að einu sjónarmiði sem lesandi gæti lesið sem gagnrýni á framkvæmdastjórann, en meginmál greinarinnar virkar nær sem bein miðlun skilaboða fyrirtækisins án ritstjórnarlegrar skoðunar. Þetta er í eðli sínu fyrirtækjaviðtal sem birt er sem frétt, og þar hefði mátt gera betur.