Frelsi til vinnu eftir sjötugt
Stjórn Öldungaráðs Viðreisnar skrifar skoðanagrein þar sem hún hvetur til endurskoðunar á lögbundnum starfslokum opinberra starfsmanna við sjötugt. Hún vill einnig endurskoða reglur sem takmarka vinnu samhliða lífeyristöku. Höfundar leggja áherslu á valfrelsi, sveigjanlegar starfsleiðir og samstarf kynslóða.
Vísir birtir hér skoðanagrein frá stjórn Öldungaráðs Viðreisnar, og flokkstengslin koma skýrt fram í undirskriftinni. Sterkasta hlið greinarinnar eru tvær áþreifanlegar vísanir: lög um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins og takmarkanir B-deildar LSR við 50% starfshlutfall. Lesandi getur flett hvoru tveggja upp sjálfur.
Að öðru leyti hvíla rökin á almennum staðhæfingum. Að við lifum lengur er óumdeilt. Hins vegar fylgja engar tölur um hve margir vilja í raun starfa lengur, hvað aukinn sveigjanleiki kostaði eða hvernig nágrannalönd hafa leyst málið. Spurningarnar í upphafi eru mælskubrögð frekar en greining, og sama hugsunin er endurtekin nokkrum sinnum með litlum tilbrigðum.
Mótrökin fá lítið rými. Höfundar viðurkenna þó réttilega að breytingar verði að taka mið af fjármögnun sjóðanna, og það er heiðarlegt. Hvergi er hins vegar tekist á við þau sjónarmið að fastur starfslokaaldur greiði fyrir endurnýjun eða hlífi starfsfólki við einstaklingsbundnu mati á getu þess. Afstaða stéttarfélaga kemur heldur hvergi fram. Málflutningurinn hefði staðið sterkari ef hann hefði svarað bestu útgáfu andstæðrar skoðunar.
