Segist hafa eytt myndbandi eftir hótanir lögreglu

Styrk greinarinnar er að finna í nafngreindum sjónarvotti, Ísak Berglindarsyni, sem lýsir atburðarásinni í eigin orðum. Þetta er beinlínis aðgengileg heimild sem lesandinn getur metið sjálfur. Tilkynning lögreglu er einnig nefnd, sem gefur ákveðinn samanburðargrunn. Hinsvegar skortir verulega á jafnvægi: lögreglunni er ekki gefinn kostur á að svara ásakunum um hótanir og þvingaða eyðingu myndefnis, sem er alvarleg ásakun. Fullyrðing um að lögregla hafi hótað vitninu og þvingað til eyðingar á myndbandi stendur algjörlega án mótvægis, og enginn talsmaður lögreglu er spurður út í þetta atriði. Þá er ekki reynt að sannreyna hjá öðrum sjónarvottum hvort atburðarásin hafi átt sér stað eins og Ísak lýsir; engin viðbótarheimild kemur fram nema tilkynningin. Framsetning fyrirsagnarinnar vísar eingöngu til sjónarhorns vitnisins, og greinin í heild leggur þunga áherslu á frásögn hans á kostnað lögreglusjónarhornsins. Þetta er ekki sú tegund fréttamennsku sem á að birtast án þess að gagnaðili fái tækifæri til andsvara, sérstaklega þegar ásakanir eru þess eðlis að þær gætu haft alvarlegar afleiðingar.