Kvartar til umbmoðsmanns og ESA

Greinin er í raun bein birting á fréttatilkynningu Strandveiðifélags Íslands, nánast án sjálfstæðrar ritstjórnarvegar. Langur hluti textans er beinar tilvitnanir úr tilkynningu félagsins, þar á meðal gagnrýni á stórútgerð, á verkalýðsforustu sjómanna og á íslensk stjórnvöld. Ekkert bendir til þess að blaðamaður hafi leitað til þeirra aðila sem ásakanirnar beinast að: hvorki stórútgerðarfyrirtækja, ríkisskattstjóra, fjármálaráðuneytis né verkalýðsfélaga sjómanna. Þetta er grundvallarbrestur þegar kvörtunin felur í sér alvarlegar ásakanir um kerfisbundna skattsniðgöngu og beina ríkisaðstoð. Álit Samkeppniseftirlitsins nr. 2/2012 er vísað til sem stoðheimildar, sem er jákvætt, en tilvitnunin kemur úr munni félagsins sjálfs og blaðamaður virðist ekki hafa staðfest hana sjálfstætt. Framsetningin er sérstök: fullyrðingar eins og „þetta er ríkisstyrkur í formi lægri skatta" og „þjóðin greiðir mismuninn" standa algjörlega án mótvægis. Lesandinn fær eina túlkun á flóknu skatta- og samkeppnismáli, klædda sem staðreynd. Jafnvel fyrir stuttan fréttaflutning er þetta of einhliða; auðvelt hefði verið að bæta við einni setningu um hvort ráðuneytið eða Skatturinn hafi verið beðin um umsögn. Að greinin sé merkt sem ritstjórnarefni, ekki skoðun, gerir þennan skort á jafnvægi alvarlegri.