„Ef þetta væri lyf þá væru allir á því“

Greinin er í raun eins konar vettvangur fyrir sjónarmið eins þingmanns án þess að nokkur önnur rödd fái að koma að. Dagur vísar í rannsóknir, til dæmis að „50 prósent nemenda í 10. bekk" og „90% nemenda í framhaldsskóla" fái ekki nægan svefn, en hvergi er getið um hvaðan þessar tölur koma nákvæmlega. Bókin „Why We Sleep" eftir Matthew Walker er nefnd, sem er ágætt, en rétt er að benda á að sú bók hefur sætt umtalsverðri gagnrýni sérfræðinga fyrir ónákvæmni í meðferð vísindalegra heimilda. Skýrsla Eflu er nefnd og Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu tilgreind sem verkkaup, sem styrkir sannreynanleikaþáttinn. Hins vegar vantar greininni verulega jafnvægi: enginn fulltrúi framhaldsskólanna, engin rödd skólastjórnenda, kennara eða nemenda, og ekkert sjónarhorn þeirra sem kunna að hafa efasemdir um tillöguna. Dagur segir sjálfur að tilraunaverkefnið hafi ekki „verið vísindalega tekið út" en segist „heyra" að reynslan sé jákvæð, sem er mjög veik heimild. Blaðamaður spyr ekki um neina áskorun eða gagnrýni. Greinin virkar því frekar sem kynning á stefnumáli Dags en sem fréttaflutningur.