Umfang eftirlitsins ræðst af viðbrögðum olíufélaganna

Greinin er ritstjórnarefni og hér er eðlilegt að blaðamaður byggi á opinberum heimildum og yfirlýsingum. Páll Gunnar Pálsson er nafngreind og staðfest heimild í lykilstöðu og tilvitnanir í hann eru ítarlegar og gagnlegar. Þó skortir greininni nokkuð á fjölbreytni heimilda: ekkert sjónarhorn olíufélaganna sjálfra kemur fram, hvorki afstaða þeirra til lagaákvæðisins né hvort þau hafi þegar brugðist við lækkuninni. Þetta er verulegur skortur þar sem fyrirsögnin sjálf vísar til „viðbragða olíufélaganna" en lesandinn fær ekkert frá þeim. Einnig vantar rödd neytenda eða samtaka þeirra; Páll nefnir ASÍ, Neytendasamtökin og FÍB en enginn fulltrúi þessara aðila fær að tjá sig. Staðreyndir um skattbreytinguna og lagaheimildina eru almennt sannreynanlegar og samhengið skýrt sett fram. Framsetningin hallar þó lítillega í átt að því að réttlæta aðgerðina frekar en að spyrja gagnrýninna spurninga, til dæmis um hvort tímabundin skattalækkun sé áhrifaríkasta leiðin, eða hvort fordæmi séu fyrir slíku eftirliti. Þetta er ágæt fréttagreining en skortur á andstæðum sjónarhornum dregur úr trúverðugleika hennar sem heildstæðrar umfjöllunar.