Gerum betur – og gerum það á mál­efna­legum grunni

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt auðkennd sem bæjarfulltrúi Samfylkingar; þar af leiðandi er pólitísk hlutdrægni hvorki ósýnileg né vandamál í sjálfu sér. Rökstuðningurinn um útsvarshækkun er áhugaverður og notar tilteknar tölur: 640 krónur á mánuði fyrir einstakling á þingmannagrunnlaunum, 33 milljónir á ári fyrir bæjarsjóð. Þessar tölur eru í grundvallaratriðum sannreynanlegar út frá opinberum álagningarhlutföllum, en höfundur gefur ekki upp hvaðan 33 milljóna talan kemur nákvæmlega, og reikningsaðferðin er ekki sýnd. Kosningaáróður slíkur sem þessi velur sér gjarnan þægilegustu forsendurnar: samanburðurinn við „einn kaffibolla á mánuði" er skýrt framsett orðræðubragð sem gerir útsvarshækkun smáa í augum lesenda, á meðan sömu 640 krónur margfaldaðar yfir heilt ár og allan bæ gefa aðra mynd. Könnunin um Mosó-módelið er notuð með ákveðnum tölum (83%, 70%, 50%) en hvergi er nefnt hver framkvæmdi könnunina, hversu margir tóku þátt, né hvort hún sé aðgengileg opinberlega. Fyrir skoðanagrein er slíkt ekki banvænt, en það veikir trúverðugleika rökstuðningsins að vísa í „nýja könnun" án nokkurra nánari upplýsinga. Greinin tekst vel að svara andstæðingjum sínum beint, en gerir það eingöngu á eigin forsendum; hún áskorar Sjálfstæðisflokkinn um að segja hvaða þjónustu hann myndi skera, en svarar ekki sjálf fyrir hugsanlegan kostnað eða galla meirihlutastefnunnar. Sem kosningaskrif er þetta heiðarlega hreinskilið um hverjir standa á bak við það, en sem rökstuðningur vantar dýpri heimildavinnu á könnunargögn og fjárhagsforsendur.