Þorsteinn Pálsson skrifar: Aðalsmerki verður svikamerki

Greinin er skoðanapistill frá reyndum stjórnmálamanni og á að meta sem slíkan. Þorsteinn Pálsson byggir röksemdafærslu sína á sögulegum fordæmum, einkum NATO-aðildinni, EFTA-inngöngunni og EES-samningnum, og notar þau til að draga upp mynd af samvinnu sjálfstæðismanna og jafnaðarmanna sem kjarna íslenskrar utanríkisstefnu. Þetta er vel uppbyggð og skýr röksemdafærsla sem les vel. Á hinn bóginn er hér um mjög einhliða túlkun að ræða, sem er eðlilegt í pistli, en nokkur atriði gefa tilefni til athugasemda um röklega heiðarleika. Fullyrðingin um að Miðflokkurinn „vilji leysa upp Evrópusamstarfið" og „fylgi óskiljanlegum stríðsrekstri" Bandaríkjanna í Miðausturlöndum er sett fram án tilvísana í yfirlýsingar eða stefnuskrár flokksins. Sama á við um staðhæfinguna um að forystumenn Sjálfstæðisflokksins „keppist við að yfirbjóða" popúlíska umræðu. Þessar fullyrðingar væru sannfærandi ef þeim fylgdu tilvitnun eða dæmi. Samlíkingin við „gervitungl á sporbaug" um Sjálfstæðisflokkinn og „MAGA-forskrift" er myndræn en verður að teljast ódýr alhæfing ef hún stendur án stuðnings. Styrkur pistilsins felst í sögulegri yfirsýn höfundar; veikleiki hans í því að harðasta gagnrýnin á núverandi forystu hvílir á ómörkuðum fullyrðingum frekar en á sýnilegum heimildum.