Hvers vegna spyr RÚV ekki um loftslagsmálin?

Greinin er skoðanagrein og skal metin eftir rökfærslu og heiðarleika. Það er til bóta að höfundur greinir strax frá stöðu sinni sem frambjóðandi á lista Vinstrisins, svo lesandinn getur metið hagsmunina á bak við rökin. Kjarni málsins, að loftslagsmálin skorti alfarið í kosningaprófinu, er áþreifanleg og sannreynanleg staðhæfing sem lesendur geta kannað sjálfir. Röksemdafærslan er hins vegar einsleit og grunnt niðurgrafin: höfundur endurtekur sama punktinn, að loftslagsmálin séu ekki á listanum og það sé undarlegt, nokkrum sinnum á mismunandi hátt, án þess að bæta nýjum sjónarhornum eða efnislegum rökum við í hverri endurtekningu. Hann nefnir til dæmis losun gróðurhúsaloftegunda, landgræðslu og skógrækt en gefur engin dæmi um hvaða tilteknar aðgerðir sveitarfélög gætu gripið til, ekkert um stöðu Íslands í alþjóðlegum skuldbindingum eða tölur um losun frá sveitarfélögum. Einnig er engin tilraun gerð til að skilja af hverju RÚV valdi þau fjórtán mál sem valin voru; hugsanlegar skýringar, svo sem aðferðafræði kosningaprófa eða forgangsmál kjósenda samkvæmt könnunum, fá enga umfjöllun. Niðurstaðan, að RÚV sé „ábyrgðalaust" að spyrja ekki um loftslagsmálin, er þannig fullyrðing sem stendur nær eingöngu á tilfinningalegum grunni frekar en greiningarlegum. Sem skoðanagrein er þetta ásættanleg en einstrengingsleg rökfærsla, og skortir dýpt til að vera sannfærandi.