Bréf frá útgefanda: Um 300 manna hópur fremur skemmdarverk á íslenskum hagsmunum
Ritstjórnarbréf útgefanda um verkfall flugvirkja hjá Icelandair, þar sem 300 manna stétt er sögð fremja skemmdarverk á íslenskum hagsmunum og kallað er eftir lagasetningu um gerðardóm. Greinin er skýrt afstöðutekin en byggir hvorki á tölum úr kröfugerð né viðbrögðum frá flugvirkjum. Höfundur viðurkennir sjálfur að vita ekki hvað ágreiningurinn snýst um.
Greinin er birt sem bréf frá útgefanda, og því á að meta hana á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Það sem helst stendur eftir er innri þverstæða: í þriðju málsgrein segir höfundur að erfitt sé að henda reiður á hver ásteitingarsteinninn sé, en byggir svo alla greinina á dómi um hver sé óbilgjarn. Ekki er hægt að vita of lítið um kröfurnar til að greina þær og nóg til að úrskurða um þær.
Burðarfullyrðingarnar eru ósannreynanlegar innan greinarinnar. „Tugaprósenta launahækkun einnar stéttar“ er lykilröksemdin, en engin tala úr kröfugerð er nefnd. Sama gildir um að Icelandair „stendur fremur veikum fótum“; ársreikningar félagsins eru opinberir og hefðu styrkt málflutninginn með einni tilvísun. Þá er vísað til „viðmiðunarstétta“ og strax gefið til kynna að þær séu óskiljanlegar, sem er frávísun fremur en rök.
Sterkasti hluti greinarinnar er lýsingin á því hversu háð landið er leiðarkerfi félagsins: sjávarafurðir, varahlutir, lækningavörur. Þar eru rökin áþreifanleg. Höfundur gengur líka svo langt að viðurkenna að lipurð hafi mögulega skort hjá viðsemjandanum.
Afstaðan til gerðardóms er hins vegar sett fram sem sjálfsagður hlutur. Álitamál um verkfallsrétt og fyrri gagnrýni á inngrip löggjafans í kjaraviðræður eru hvergi nefnd, þótt þau séu kjarni umræðunnar.
