„Nokkrir Bakkakotsmannanna hafa reynt að stytta sér aldur“

Fréttinni er í meginatriðum beint sem viðtal við Bjarka Heiðar Bjarnason, lögmann Bakkakotsmanna. Hann er nefndur nafni og vitnað er beint í hann, sem er gott. Hins vegar er raddflóra greinarinnar einsleit: enginn annar heimildamaður kemur að máli, hvorki frá Stjórnarráðinu sem vinnur að frumvarpsdrögunum, né frá þeim fagaðilum sem meta þörf mannanna fyrir sálfræðiþjónustu. Fullyrðingin um að „nokkrir þeirra hafa reynt að fremja sjálfsmorð" er alvarleg og kemur eingöngu frá lögmanninum; eðlilegt hefði verið að leita staðfestingar frá heilbrigðisstarfsfólki eða öðrum aðilum. Fyrirsögnin sjálf er villandi: orðalagið „stytta sér aldur" er óvenju hversdagslegt og mildar alvarlegt efni á óþarfan hátt; þetta snýst um sjálfsvígstilraunir fólks sem glímdi við baráttu sína. Umfjöllunin um frumvarpsdrögin er yfirborðskennd þar sem lögmaðurinn segist bundinn trúnaði um efni þeirra, en fréttaritari reynir ekki að ná í viðbrögð frá ráðuneyti eða þingmönnum. Samhengið vantar: engin tilvísun er í fyrri fréttaflutning eða opinberar skýrslur um Bakkakot sem myndu hjálpa lesandanum að skilja bakgrunn málsins betur. Þetta er mikilvægt mál og greinin vakti athygli á raunverulegri vanlíðan þessara manna, en ein heimildarödd og takmarkað samhengi dregur úr fréttagildi hennar.