Alfreð segir Ísland ekki geta beðið eftir símtalinu: „Verkefnin eru þarna úti. Samkeppnislönd okkar eru þegar farin að sækja þau“

Greinin er í raun viðtalsgrein við einn einstakling, Alfreð Ásberg, en birt sem ritstjórnarefni. Það skapar vandamál: lesandinn sér ekki hvort þetta er auglýsing, skoðanagrein eða frétt. Alfreð er framkvæmdastjóri Sambíóanna og hefur bein viðskiptahagsmuni af þeirri stefnu sem hann mælir fyrir; það kemur hvergi fram í greininni. Engin önnur rödd kemur til sögunnar: hvorki fulltrúi Kvikmyndamiðstöðvar Íslands, sem er beint gagnrýnd, né ráðuneytið, né sjálfstæður sérfræðingur á sviði menningarhagfræði. KMÍ hefði átt kost á að svara spurningunni um hvort Ísland sé „nógu markvisst" í sókninni, og sú rödd vantar alvarlega. Tölulegar fullyrðingar eru blendnar. Endurgreiðslutölurnar í lok greinarinnar (6,6 milljarðar, 2,2 milljarðar) virðast koma frá opinberum gögnum og fréttatilkynning KMÍ frá 3. júlí er tilgreind, sem er vel. Hins vegar er fullyrðingin um að Kalifornía hafi hækkað kvikmyndahvata úr 330 í 750 milljónir dollara sett fram án nokkurrar heimildar; lesandinn getur ekki sannreynt hana innan greinarinnar sjálfrar, þótt slíkar tölur kunni að eiga sér stoð. Sama á við um 30 til 40% endurgreiðsluhlutfall Frakka. Greinin nefnir 25 til 35% endurgreiðslu á Íslandi, sem er sannanleg í lögum, en hún setur hvorki samhengið né gerir grein fyrir skilyrðunum. Framsetningin er einhliða hagsmunagæsla frá aðila sem nýtur góðs af þeirri stefnu sem boðuð er, og án gagnaðila verður hún frekar kynningarefni en blaðamennska.