Ör­væntir ekki yfir fregnum af falli meiri­hlutans

Jákvætt er að blaðamaðurinn leitar til þriggja nafngreindra oddvita úr ólíkum flokkum: Ásdísar Kristjánsdóttur (Sjálfstæðisflokki), Jónasar Más Torfasonar (Samfylkingu) og Einars Jóhannesar Guðnasonar (Miðflokki). Þetta gefur lesandanum nokkuð breiðan flöt á pólitísku landslagi Kópavogs. Könnunin sjálf er tilgreind með nafni (Maskína) og umboðsaðila (DV), sem gerir ráð fyrir sannprófun. Á hinn bóginn eru ákveðnir veikleikar. Framsóknarflokkurinn, sem er hinn flokkurinn í meirihlutanum sem er sagður fallinn, fær ekki beint að svara. Þetta er verulegur brestur í jafnvægi þegar fyrirsögnin snýst einmitt um fall meirihlutans. Aðrir flokkar sem bjóða fram í Kópavogi, eins og Vinstri græn eða Viðreisn, koma heldur ekki við sögu þó niðurstöður könnunarinnar varði þá líka. Efnislega er greinin mjög viðtalstung og tilvitnunin í Ásdísi er óvenjulega löng miðað við hina oddvitana, sem gefur meirihlutanum mun meira rými til að setja fram sjónarmið sín. Að auki vantar samhengi um úrslitin sjálf: lesandinn fær ekki fjölda sæta eða nákvæma tölu um fylgi Sjálfstæðismanna eða Framsóknar, aðeins tölur um Samfylkingu og Miðflokk. Þetta skerðir upplýsingagildi greinarinnar.