Fjölskyldufaðir krafinn um greiðslu skuldar með hótunum og íkveikju – „Maður sefur ekki og fjölskyldan er í molum“ – Myndir

Stærsti veikleikinn er sá að öll greinin hvílir á frásögn eins nafnlauss heimildamanns. DV sýnir ljósmyndir af brunanum sem styrkja hluta frásagnarinnar, en blaðamaðurinn hefur ekki aflað staðfestingar frá lögreglu, slökkviliði eða öðrum aðilum, svo sem nágrönnum sem sögðu til um eldinn. Þetta er mikilvægt; þegar viðmælandinn ber fram alvarlegar ásakanir, þar á meðal tilraun til manndráps, hefði verið nauðsynlegt að fá viðbrögð lögreglu eða a.m.k. staðfesta hvort rannsókn stæði yfir. Sömuleiðis er ekkert reynt að ná til hins erlenda fyrirtækis eða eiganda þess, sem eru þeir aðilar sem ásakaðir eru, þótt þeim sé lýst nægilega til að blaðamaður gæti hringt. Jafnframt má nefna að engin krafa er gerð til fjölskylduföðurins um sönnunargögn fyrir símtölunum eða tengingu þeirra við íkveikjuna; lesandinn verður að treysta á eina heimild í mjög alvarlegu máli. Rammasetningin er alfarið samúðardrifin með fjölskylduföðurnum, sem er skiljanlegt í fréttaviðtali við brotaþola, en þegar ásakanir eru svona þungar ætti fagleg fréttamennska að leita eftir staðfestingu eða a.m.k. merkja skýrt að frásögnin sé óstaðfest. Fyrirsögnin sjálf tekur frásögn brotaþolans sem staðreynd, sem er vafasamt þegar enginn annar hefur staðfest atvikið.