Vill veiða túnfiskkvóta Íslands í Miðjarðarhafi

Greinin er í raun einhliða kynningarviðtal við forsvarumann Skúms ehf. og gefur fyrirtækinu mikið svigrúm til að kynna sjónarmið sín án nokkurrar gagnrýni eða mótvægis. Enginn fulltrúi stjórnvalda, til dæmis frá Matvælaráðuneyti eða Fiskistofu, er beðinn um umsögn um umsóknina eða þá hagsmunagæslu sem Einar Þór lýsir. Ekki er heldur leitað til sérfræðinga á sviði sjávarútvegs eða alþjóðlegra fiskveiðistjórnunar til að meta fullyrðingar hans, til dæmis um hættuna á að Ísland missi veiðirétt sinn varanlega. Verðmætamat kvótans (12 milljónir dollara) er sett fram án þess að skýrt sé hvort þar sé átt við hrávöruverð, og enginn óháður aðili staðfestir töluna. Blaðamaðurinn hefði getað eflt greinina verulega með því að hafa samband við ráðuneytið og spyrja um stöðu umsóknarinnar, og einnig leitað til fræðimanns eða hagfræðings um raunhæfni áformanna. Eins og greinin er úr garði gerð virkar hún meira sem auglýsing fyrir verkefni Skúms en sem sjálfstæð fréttaskýrsla.