Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á
Skoðanagrein þar sem höfundur leggur til gagnsæiskröfur um fjármögnun pólitískra auglýsinga, staðreyndavakt fyrir kosningar og upplýsingar um tengsl sérfræðinga. Röksemdafærslan er skipulega uppbyggð og gætir samhverfu milli fylkinga, en hún er algjörlega laus við tilvísun í gildandi lög eða dæmi úr þeirri kosningabaráttu sem hún byggir á.
Það sem helst vantar er lagalega jarðtengingin. Höfundur kallar á heildarendurskoðun löggjafar um kosningabaráttu án þess að nefna einu orði hvað þegar stendur í kosningalögum, lögum um fjármál stjórnmálaflokka eða hvaða hlutverk Ríkisendurskoðun hefur í dag. Lesandi getur því ekki greint hvað er ný krafa og hvað er þegar í gildi en illa framfylgt. Engin erlend fyrirmynd er nefnd heldur, þótt bæði Evrópusambandið og Bretland hafi sett reglur um merkingar á pólitískum auglýsingum.
Þjóðaratkvæðagreiðslan er tilefni greinarinnar en hvergi er nefnt eitt raunverulegt dæmi: engin auglýsing, enginn fjármögnunaraðili, engin tiltekin fullyrðing. Það gerir greinina óhlutbundna og áhættulausa.
Innri togstreita er líka óupplýst. Staðreyndavakt „undir RÚV“ skilgreind í lögum á í sömu andrá ekki að vera stjórnvald, og höfundur lýsir sjálfur áhyggjum af tengslum RÚV við auglýsingakaupendur. Sömuleiðis segir hann að lygar þurfi að hafa afleiðingar, en nefnir hvorki hverjar né hver á að ákveða þær.
Á móti kemur raunveruleg heiðarleiki: reglurnar eiga að gilda um alla, tjáningarfrelsið er varið afdráttarlaust og höfundur viðurkennir að styrkur frá ESB eða atvinnulífi geri engan ótrúverðugan. Þetta er málefnaleg grein, en hana vantar undirstöður.
