Undirfyrirsögn rengd
Morgunblaðið birtir yfirlýsingu þriggja lagaprófessora sem segja undirfyrirsögn á forsíðu blaðsins ranga, en fylgir henni eftir með langri ritstjórnarathugasemd sem hrekur gagnrýnina. Athugasemdin er vel útfærð með beinum tilvitnunum og síðutölum úr álitsgerðinni, en blaðið dæmir í eigin máli og víkur sér undan kjarna gagnrýninnar: að skoðun viðmælanda var eignuð prófessorunum sjálfum í undirfyrirsögn.
Það er blaðinu til hróss að yfirlýsing prófessoranna er birt í heild og vísað á álitsgerðina sjálfa, svo lesandinn getur gengið að frumgögnunum. Ritstjórnarathugasemdin er líka óvenju vel grunduð fyrir svar af þessu tagi: tilvitnanir með síðutölum úr 126 síðna álitsgerð og tilvísun í skýrslu Hagfræðistofnunar frá 2014 eru sannreynanlegar og sýna að greinarmunurinn á varanlegum undanþágum og sérlausnum er ekki uppspuni.
En kjarni ágreiningsins fer óafgreiddur. Prófessorarnir kvarta undan því að undirfyrirsögnin hafi eignað þeim ályktun sem framkvæmdastjóri SFS dró; svar blaðsins snýst hins vegar um að ályktunin sé „ekki úr lausu lofti gripin“ og að fyrirsagnir lúti eigin lögmálum. Hvort tveggja getur verið rétt án þess að svara eignunarvandanum. Þá stendur blaðið hér bæði sem málsaðili og dómari: engin sjálfstæð rödd, hvorki lögfræðingur utan hópsins né umfjöllun um það hvernig aðrir hafa skilið álitsgerðina, er kölluð til að leggja mat á lesturinn. Úrklippurnar eru valdar af þeim sem ver sig.
Síðasta málsgreinin dregur svarið niður. Upptalning á því hvað Vísir, Heimildin og RÚV hafi eða hafi ekki fjallað um kemur málinu ekkert við og breytir efnislegu svari í samkeppnisreikning. Það er efnislega hnitmiðaðra svar undir yfirborðinu en framsetningin sýnir; niðurstaðan er sæmileg en gölluð sjálfsvörn, birt í fréttaflokki þótt hún sé ritstjórnarefni.
