Sif Sigmarsdóttir er eins og trans-aktivísti
Pistill eftir Írisi Erlingsdóttur sem svarar grein Sifjar Sigmarsdóttur á Vísi um óeirðirnar í Frakklandi. Höfundur heldur því fram að óeirðirnar séu knúnar af róttækum vinstrihópum og íslömskum öflum, ekki skólafólki, og styður mál sitt með tölum um velferðarútgjöld, tjón og hryðjuverk.
„GoogleAI“ er tilgreint sem heimild fyrir samanburðartölu um dauðsföll af völdum kristinnar hryðjuverkastarfsemi, og það segir margt um vinnubrögðin. Greinin er pistill eftir nafngreindan höfund, þótt miðillinn birti hana sem ritstjórnarefni, og því ber að meta hana á forsendum röksemdafærslu og heiðarleika. Sumt stenst: tölur OECD um félagsleg útgjöld, tjónatölur franskra verslunarráða og grein Lionel Shriver í Spectator eru allt heimildir sem lesandi getur staðfest.
Röksemdafærslan sjálf gliðnar hins vegar. Höfundur viðurkennir að yfirvöld hafi ekki tengt óeirðirnar beint við innflytjendur en raðar svo upp tölum um íslamskar hryðjuverkaárásir frá 2012 eins og þær sanni hið gagnstæða. Palestínskir fánar á ljósmyndum eru gerðir að sönnun um trúarlegan drifkraft. Tilvitnun í „frönsk yfirvöld og greinendur“ er hvergi eignuð nafngreindum aðila.
Þyngst vegur orðavalið. Mótmælendur eru kallaðir hryðjuverkamenn innan sviga og vinstrimönnum almennt er eignuð löngun til glundroða. Slíkar alhæfingar eru stimplar, ekki rök, og fyrirsögnin er persónuleg samlíking frekar en andsvar við málflutningi Sifjar. Kaldhæðnin kemur ekki í stað rökstuðnings.
