Það er ekki nóg að hækka róminn
Þingmaður Miðflokksins gagnrýnir Sjálfstæðisflokkinn fyrir að hafa tekið upp harðari orðræðu í málefnum hælisleitenda. Hann telur flokkinn bera ábyrgð á þeirri stefnu sem hann gagnrýnir nú, enda hafi hann setið í ríkisstjórn með Framsóknarflokki og Vinstri grænum. Miðflokkurinn er sagður hafa varað við vandanum árum saman.
Rökin um ábyrgð Sjálfstæðisflokksins hvíla á staðreynd sem enginn deilir um: flokkurinn sat í ríkisstjórn á umræddum tíma. Þar með er grunnurinn traustur. Á honum byggir höfundur þó lítið annað en spurningar. Hvergi er nefnt eitt frumvarp, ein atkvæðagreiðsla eða ein ákvörðun sem sýnir hvar flokkurinn brást. Mælskuspurningar koma í stað dæma og lesandinn fær enga leið til að meta hvort ásökunin sé sanngjörn.
Augljósasta mótbáran fær heldur enga umfjöllun: hvort ráðherrar flokksins hafi reynt að breyta stefnunni innan samsteypustjórnar en mætt mótstöðu samstarfsflokkanna. Sterkari grein hefði tekist á við þá skýringu í stað þess að láta eins og hún sé ekki til. Þá rennur hælisleitendamál saman við „innflytjendastefnuna“ eins og um sama málaflokk sé að ræða.
Höfundur greinir heiðarlega frá stöðu sinni sem þingmaður Miðflokksins, og það skiptir máli. Lokakaflinn, þar sem eigin flokkur er sagður hafa nálgast málið „af skynsemi“, breytir þó gagnrýni í flokkskynningu. Rökfærslan er skýr en rýr að innihaldi.
