Kristnir sæti mestum of­sóknum vegnar trúar sinnar

Áberandi veikleiki greinarinnar er skortur á viðbrögðum frá Miðflokkinum sjálfum. Höfundur vísar í lok textans til frétta Heimildinar um að illa hafi gengið að fá svör frá forsvarsmönnum flokksins, en það leysir blaðamanninn ekki undan þeirri skyldu að reyna sjálfur og skýra lesandanum hvort leitað hafi verið eftir athugasemdum. Enginn talsmaður Miðflokksins fær að tjá sig, ekki heldur Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Þetta er grundvallaratriði í jafnvægi þegar greinin er birt sem frétt, ekki pistill. Heimildir greinarinnar eru að mestu opinberar og sannreynanlegar: vefsíða ECR, Facebook-síða þingflokksins, frétt RÚV um Adam Bielan og fréttir Heimildinar. Það er gott. Aftur á móti er framsetningin gagnrýnin á afdráttarlausan hátt, sérstaklega í fyrirsögninni sem notar fullyrðingu ECR sem staðhæfingu án fyrirvara eða gæsalappa. Fyrirsögnin „Kristnir sæti mestum ofsóknum vegnar trúar sinnar" les eins og fréttatitill sem staðfesti fullyrðinguna frekar en að greina frá henni. Þá er orðalag eins og „Kennir ýmissa grasa" og tilvísun í „litla kátínu hérlendis" frekar dæmigert fyrir skoðanagrein en hlutlausa frétt. Efnislega er greinin fjölbreytt og setur málið í nokkuð gott alþjóðlegt samhengi, en jafnvægisleysi og framsetningu í bland gera að verkum að hún uppfyllir ekki vel kröfur um hlutlausa fréttaflutning.