Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir
Formaður Sambands sveitarfélaga á Austurlandi svarar grein þingmannsins Eydísar Ásbjörnsdóttur um Loftbrú. Hann heldur því fram að föst 9.000 króna niðurgreiðsla á hvern flugleggi skerði stuðning við farþega miðað við núverandi 40% afslátt, þótt fjárheimildin hækki. Hann styður mál sitt með fimm raunverulegum farmiðum milli Egilsstaða og Reykjavíkur og bókun bæjarráðs Fjarðabyggðar.
Fimm kvittanir bera röksemdafærsluna, og útreikningarnir á þeim standast allir. Það er sjaldgæft í skoðanagrein af þessu tagi að höfundur leggi fram áþreifanleg dæmi í stað almennra fullyrðinga. Hann viðurkennir líka það sem rétt er hjá andstæðingnum, að kostnaðurinn í fyrra var um 740 milljónir króna, og gerir skýran greinarmun á fjárheimild og afslætti. Sú aðgreining er kjarni málsins og vel útskýrð.
Veikleikinn er úrtakið. Allir miðarnir eru dýrir og sýna tap, en hvergi er nefnt að á ódýrari miðum, undir um 22.500 krónum, gæti föst krónutala gefið meira en 40%. Setningin „Í öllum þessum dæmum hefði farþeginn þurft að greiða meira“ er sönn, en aðeins vegna þess hvaða dæmi voru valin. Heiðarlegra hefði verið að viðurkenna þetta og færa rök fyrir því að dýrir miðar séu dæmigerðir.
Á lokasprettinum veikist málflutningurinn. Hækkun á akstri og „aukin útgjöld annars staðar“ eru nefnd án skýringa. Bókun Fjarðabyggðar er hins vegar rétt tilgreind og staða höfundar sem hagsmunaaðila kemur skýrt fram.
