Hræsni siðferðisriddara

Greinin er birt sem skoðun og höfundur er nafngreindur sem þingmaður Flokks fólksins, sem er til bóta hvað varðar gagnsæi. Röksemdafærslan er hins vegar einstrengingsleg: höfundur setur upp tvíkosta, þar sem annaðhvort styðji menn brottfararstöðina eða þeir vilji aðskilja börn frá foreldrum. Þetta er rökvilla; gagnrýnendur frumvarpsins hafa bent á fleiri valkosti sem höfundur hundsar algjörlega. Hann nefnir samtökin No Borders og Solaris sem dæmi um andstöðu, en tekst ekki á við efnislegar athugasemdir þeirra eða annarra gagnrýnenda; í staðinn er gagnrýnin afgreidd sem „upphrópanir" og „siðferðisriddaraskapur". Engin tilvísun er í ákvæði frumvarpsins sjálfs, umsagnir um það, alþjóðlegar skuldbindingar eða fagaðila á sviði barnaréttar. Fullyrðingin um að núverandi fyrirkomulag feli í sér aðskilnað barna frá foreldrum er lykilforsenda greinarinnar en er ekki studd neinum gögnum eða dæmum. Sem pólitísk skoðanagrein er þetta leyfilegt, en rökfærslan er grunn og á stundum ósanngjörn við andstæðinga; höfundur eignar þeim afstöðu sem þeir hafa ekki endilega tekið, án þess að vitna í orð þeirra. Greinin nýtir ekki tækifærið til að sannfæra efasemdaraðila, heldur talar fyrst og fremst við þá sem þegar eru sammála.