Átta ár liðu þar til Hrannar leitaði sér hjálpar: „Ég taldi að ég gæti tekið þetta á kassann“

Greinin er í eðli sínu viðtalsfrétt eða persónuleg frásögn sem kynnir viðburð, og þarf að meta hana á þeim forsendum. Hrannar er nafngreindur og deilir eigin reynslu, sem er trúverðug heimild þegar kemur að hans lífsreynslu. Hins vegar er vert að benda á nokkur atriði. Í fyrsta lagi er uppspretta efnisins grein á vef Vísis, sem fréttamaðurinn vísar til, en blaðamaðurinn virðist ekki hafa talað beint við Hrannar; tilvitnunarnar eru allar teknar úr hinni birtri grein. Þetta er því endursögn á efni frá öðru miðli frekar en sjálfstæð fréttamennska. Í öðru lagi stendur talan 10 til 25 prósent karla í hópanámskeiðum án tilvísunar í ytri gögn eða rannsóknir; hún kemur úr persónulegri reynslu Hrannars og er þar af leiðandi ekki sannreynanleg sem almenn staðhæfing um íslenskt samfélag. Fyrirsögnin vísar í tilfinningaþrungna fullyrðingu sem dregur lesandann inn, sem er venjulegt í þessari tegund frétta og ekki ámælisvert. Greinin gegnir vel hlutverki sínu sem kynning á viðburði og persónulegri frásögn, en fréttamennska þessi er takmörkuð: enginn annar heimildamaður er ræddur, ekkert kemur frá Sorgarmiðstöðinni sjálfri, og blaðamaðurinn bætir litlu við umfram það sem Hrannar hefur þegar skrifað annars staðar.