27 milljónir á mann (14.500 milljarðar)

Greinin er birt sem skoðun og höfundur tilgreinir hlutverk sitt sem framkvæmdastjóri Andvara, sem er jákvætt frá sjónarhóli gagnsæis. Meginstyrkur greinarinnar er að hún byggir á opinberum PISA-niðurstöðum og úttekt OECD, vísar í mannfjöldaspá Hagstofunnar og nefnir að nánari forsendur og útreikningar séu aðgengilegir á vef Andvara. Tölurnar um PISA-stigalækkun (47, 34 og 31 stig) eru sannreynanlegar og samanburðurinn við OECD-meðaltal og Norðurlönd er vel settur fram. Einnig ber að þakka að höfundur viðurkennir að umbreytingin á PISA-stigum yfir í skólaár sé „gróft viðmið" og að langtímamælikvarðinn nái eingöngu til landsframleiðslu, ekki alls samfélagslegs ávinnings. Það sem veikir greinina er annars vegar að lykilfullyrðingin, 27 milljónir á mann og 14.500 milljarðar samtals, byggist á reiknilíkani Andvara sjálfs sem lesandinn getur ekki metið innan greinarinnar. Vísað er á vef Andvara en engar forsendur líkansins eru útlistaðar: hvaða afsláttarhlutfall er notað, hvert er tímabilið nákvæmlega, hvaða rannsóknir liggja að baki tengingu PISA-stiga og landsframleiðslu? Þetta er verulegur veikleiki vegna þess að heildarniðurstaðan (14.500 milljarðar) er svo háværa að lesandinn á erfitt með að meta trúverðugleika hennar án þessara forsendna. Hins vegar er framsetningin einhliða í þeim skilningi að engin gagnrýni á PISA sem mælitæki er nefnd, þótt umtalsverð fræðileg umræða sé uppi um takmarkanir þess. Það er eðlilegt í skoðanagrein að taka afstöðu, en greinin kemst nálægt því að setja álitstölur fram sem hlutlausar staðreyndir. Á heildina litið er þetta vel rökstudd og vel skrifuð skoðanagrein sem hefði styrkst verulega ef lykilforsendur reiknilíkansins væru útlistaðar beint í textanum.