„Ég treysti því að lög­reglan muni skoða þetta mjög ræki­lega“

Greinin er birt sem frétt en er í raun nánast einraddað viðtal við Grím Atlason hjá Geðhjálp. Hann fær langmest pláss og tilvitnunirnar eru ítarlegar, á meðan sjónarmið lögreglu kemur aðeins fram í einni stuttri setningamynd: lögreglustjórinn á Suðurnesjum hafi sagt að hætta hafi verið metin of mikil. Þar vantar verulega; ekki er vitnað beint í lögreglustjórann og engin lögregluyfirvöld fá tækifæri til að útskýra ákvarðanatökuna, aðferðafræðina eða þjálfun lögreglumanna. Nefnd um eftirlit með lögreglu er nefnd en enginn fulltrúi hennar spurður. Þetta er alvarlegt jafnvægisvandamál í frétt sem fjallar um valdbeitingu: sá sem beitir valdi og sá sem var tekinn á fær lítið sem ekkert rými. Sjónarvotturinn er áhugaverð heimild en staða hans er óskýr; getið er um eyðingu myndskeiðs en ekki útskýrt hvort lögregla hafi farið fram á eyðinguna eða hvað standi þar á bak við, sem væri sjálfstæð fréttasaga. Millifyrirsögnin „Eðlisfræðikunnáttan segir að ekki skuli nota rafmagn í þessum aðstæðum" er framsetning sem einfaldrar fullyrðingu Gríms eins og hún sé staðreynd; Grímur er framkvæmdastjóri hagsmunasamtaka, ekki eðlisfræðingur, og þetta er gildismat hans sem blaðamaðurinn hefði átt að setja í samhengi. Framsetningin heilt yfir hallast að gagnrýni á lögregluna án þess að henni sé gefinn sanngjarn vettvangur til svara. Gott er þó að fleiri en ein heimild er nefnd og að blaðamaðurinn tók sjálfstætt viðtal.