Þegar hagnaður ein­stak­linga vegur þyngra en heilsa þjóðar

Greinin er skoðanagrein og skal metin sem slík; krafan um jafnvægi á ekki við. Höfundar tilgreina sérstaklega lagastoð sína (1. gr. laga nr. 41/2007), vísa til umsagnar embættis landlæknis og nefna nýlega úttekt á sölufyrirkomulagi netverslana sem og gögn um áfengistengdar innlagnir á Landspítala. Þetta eru sannreynanlegar tilvísanir sem styðja röksemdarfærsluna. Fullyrðingin um „200 sjúkdóma þar sem áfengi er áhættuþáttur" er vel þekkt tala frá Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, en betra hefði verið að vísa beint til hennar; sama á við um staðhæfinguna að „allir helstu sérfræðingar" séu sammála, sem er mjög víðtæk og erfitt að sannreyna. Einnig er röksemdafærslan nokkuð einbreidd: hún gerir ráð fyrir að aukið aðgengi leiði sjálfkrafa til aukinnar neyslu, án þess að fjalla um reynslu annarra Norðurlanda eða hugsanlega mótþætti á borð við eftirlit og regluverk. Fyrirsögnin felur í sér verulega framsetningarákvörðun, þar sem gengið er út frá því að hagnaður einstaklinga sé eini hvatinn að baki frumvarpinu; það er pólitísk túlkun fremur en staðreynd. Sem skoðanagrein frá fagfólki á viðeigandi sviði er þetta þó vel sett fram og stutt viðhlítandi heimildum, þótt rökin hefðu orðið sannfærandi ef höfundar hefðu viðurkennt gagnrök eða takmarkanir á eigin rökum.