Færsla Jóns Péturs um ungar konur vekur úlfúð

Stærsti ágallinn er sá augljósi: Jón Pétur Zimsen, sá sem greinin fjallar um, er ekki spurður um orð sín. Þegar fjölmiðill birtir greinar um umdeildar yfirlýsingar einstaklings og raðar upp tugi gagnrýninna viðbragða, þá er grundvallarregla í fréttamennsku að viðkomandi fái tækifæri til að svara. Það er ekki gert hér og það er alvarlegur brestur. Efnislega er greinin nánast eingöngu upptalning á viðbrögðum á samfélagsmiðlum, öll á sama veg: gagnrýni og kaldhæðni. Ekkert viðtal er tekið, enginn sérfræðingur á sviði geðheilsu er spurður út í þau gögn sem Jón Pétur vísar til (til dæmis upplýsingar landlæknis), og engin tilraun er gerð til að meta hvort eitthvað í fullyrðingum hans standist. Samlíking Gríms Atlasonar við Hitler og Stalín er birt án nokkurs fyrirvara eða samhengis. Grímur er jafnframt kynntur sem eiginmaður Helgu Völu Helgadóttur sem byrjaði umræðuna, en sá tengsl er ekki nefndur sem vafasamur. Greinin virkar fremur sem samfélagsmiðlayfirsýn með áherslum en sem sjálfstætt fréttaskrif. Fyrirsögnin „vekur úlfúð" er ekki röng, en hún endurspeglar einungis þá hlið sem greinin kýs að sýna.